Alkierz

Z Wikipedii

Alkierz (niem. "Auslucht", "Erker" - wykusz); izba narożna, kwadratowa lub prostokątna, wydzielona w bryle budynku lub dobudowana do niego, wystająca przed lico, przykryta osobnym dachem.

Alkierz powstał z przekształcenia narożnych baszt średniowiecznych zamków warownych na początku XVI w. Charakterystyczny dla polskich dworków z XVI-XIX w. i pałaców z XVII w.

Określenie to odnosi się także do:

• izb mieszkalnych w dworach i pałacach, często sytuowanych w narożach budynku, pełniących rolę sypialni, garderoby
• izb mieszkalnych w karczmach
• w budownictwie wiejskim reprezentacyjna izba, sypialnia. W niektórych regionach pomieszczenie w chatach wiejskich przeznaczone do przechowywania ziarna (szafarnia)

Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu architektury.