Bruno Parma

Z Wikipedii

Bruno Parma
Państwo	Jugosławia  Słowenia
Data i miejsce urodzenia	30 grudnia 1941 Lublana
Tytuł szachowy	arcymistrz (1963)
Ranking	2480 (01.07.2009)
Miejsce w kraju	niesklasyfikowany na liście aktywnych
Słoweńscy arcymistrzowie szachowi

Bruno Parma (ur. 30 grudnia 1941 w Lublanie) – słoweński szachista, arcymistrz.

W roku 1961 zdobył w Hadze tytuł mistrza świata juniorów. W latach 1962 - 1980 ośmiokrotnie reprezentował Jugosławię na olimpiadach szachowych, zdobywając wraz z drużyną cztery srebrne (1962, 1964, 1968, 1974) i dwa brązowe (1970, 1980) medale^[1]. W 1963 otrzymał tytuł arcymistrza. Do największych indywidualnych sukcesów Parmy należą zwycięstwa w Polanicy-Zdroju (1964, wraz z Andrzejem Filipowiczem)^[2], Reggio Emilii (1965 i 1970) i Sarajewie (1970, turniej Bosna, wspólnie z Ljubomirem Ljubojeviciem). Poza tym sukcesy osiągnął w Beverwijk (1962, I m.), Maladze (1962, dz. I m.), Jerozolimie (1964, I m.), Bukareszcie (1968, I m.), Paryżu (1968, I m.), Netanji (1971, dz. I m.), Vršacu (1973, memoriał Borislava Kosticia, dz. I m.), Reykjavíku (1975, dz. II m.), Rzymie (1980, II m.) oraz w Sainte-Maxime (1982, dz. II m.)^[3]. W 1965 roku zdobył w Titogradzie srebrny medal mistrzostw Jugosławii^[4], oprócz tego dwukrotnie (1959, 1961) triumfował w mistrzostwach Słowenii^[5].

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• (ang.) Bruno Parma – wybrane partie szachowe
• (ang.) Bruno Parma – karta na stronie FIDE