 |
Edward Soroka
Z Wikipedii
Edward Soroka (Lu), (ur. w 1948 r. w Trzeszczanach k. Hrubieszowa). Happener, publicysta i teoretyk sztuki. Z wykształcenia technik budowlany i saper. W latach 70. XX w. zamieszkał w Lublinie, budując najpierw Odlewnię Żeliwa ZM "Ursus", potem Lubelskie Zagłębie Węglowe. W tym czasie zaprzyjaźnił się twórcami Ogrodu/Ogrodu-2- Piotrem Strelnikiem-Wendy i Lechem L. Przychodzkim, od czasu do czasu proponując własne pomysły happeningów.
Z początkiem lat 80. gdy byli "ogrodnicy" znaleźli miejsce do realizacji kolejnych projektów w Centrum Sztuki Galeria EL, Soroka, jako teoretyk sztuki współczesnej, również zagościł w Elblągu. Przewodził m.in. ekipie lubelskiej podczas Interdyscyplinarnych Spotkań Twórczych (wrzesień 1986), prawdopodobnie jest też twórcą wykreowanego przez Galerię EL terminu "PNL" (Polska Nowa Lewica), obejmującego antykomunistyczny studencki ruch kulturalny z lat 1966-1976 (kabarety, teatry studenckie, grupy literackie i plastyczne). Jesienią 1986 r. w Bogdance, w podległym sobie hotelu robotniczym, stworzył jednorazowe (tylko jedna duża impreza) Centrum Sztuki "Tymczasowa Skrzynia Biegów", gdzie kontynuowano projekty i dyskusje z wrześniowych spotkań elbląskich.
W roku 1988 Edward Soroka został co-leaderem grupy "Double Travel", gdzie występował głównie jako happener w latach 1988-1990 i 1999-2004. W tym samym, 1988 r., powołał do życia pojęcie "III obiegu" (obieg I - oficjalny, obieg II - podziemne biuletyny "Solidarności" i innych grup antysystemowych) mieszczące w sobie ziny artowe, ekologiczne i nie związane z ugrupowaniami politycznymi, rozpropagowany potem przez prasoznawcę z Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr Wojciecha Kajtocha. Należał też do RSA.
W latach 1989-1992 jako działacz Polskiej Partii Zielonych (region Ziemia Lubelska) Soroka brał udział w kilku spektakularnych i zakończonych sukcesem akcjach przeciw bezprawiu powstającego lokalnego biznesu (np. likwidacja nielegalnej przepompowni paliw na stacji w Lubartowie). W grudniu 1989 r. uczestniczył w pracach nad pierwszym numerem Ulicy Wszystkich Świętych, z którą po reaktywowaniu w lutym 2000 r. współpracuje do dziś jako publicysta polityczny. Lata 2001-2004 to teksty na potrzeby portalu RegioPolis , edytowanego z Niemiec przez dr Bruno Nieszporka. Po upadku RegioPolis jako portalu (agencją prasową pozostało) pisuje niekiedy do mieleckiego Innego Świata.
