Eklektyzm (architektura)

	Historia architektury:
	< Architektura klasycystyczna
	Historyzm
	Czas trwania: XIX w., 1. poł. XX w.; Zasięg: Europa, Ameryka
	... we Francji; ... w Niemczech; ... w Polsce; ... w Rosji; ... w Stanach Zjednoczonych; ... w Wielkiej Brytanii; ... we Włoszech; ... w Europie Śr.-Wsch.
	Neoromanizm; Neogotyk; Neorenesans; Neobarok; Eklektyzm
	Architektura secesji >

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Skocz do: nawigacji, szukaj

Alajos Hauszmann: Hotel New York Palace w Budapeszcie

Eklektyzm (z greckiego słowa eklektikós - "wybierający") - w architekturze XIX w. łączenie w jednej budowli w sposób swobodny elementów wybranych ze stylów historycznych. Początkowo było to niemal bezkarne łączenie różnych stylów, wchodzących w skład tzw. stylów historyzujących, czyli tych które były popularne jako style "neo-". Style te to: neorenesans, neobarok i neogotyk, czasem obserwuje się elementy klasycystyczne. Potem nastąpił pewien ład i porządek, w miejskich kamienicach eklektycznych obserwuje się dużo cech renesansowych. Np. okna z charakterystycznymi ozdobami, kolumny i podobne. Z czasem zaczęto budować również tylko w określonym stylu historyzującym.

Eklektyzm trwał od 2. ćwierci wieku XIX do początku wieku XX, w okresie trwania zbiegł się z secesją.

Przykłady budowli eklektycznych: