Empire

	Historia architektury:
	< Architektura baroku
	Architektura klasycystyczna
	Czas trwania: ok. 1750 - 1. poł. XIX w.; Zasięg: Europa, Ameryka
	... w Anglii; ... we Francji; ... w Hiszpanii; ... w Niemczech; ... w Polsce; ... w Skandynawii; ... w Stanach Zjednoczonych; ... we Włoszech; ... w Europie Śr.-Wsch.
	Empire • Styl Adamów
	Historyzm >

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ten artykuł dotyczy stylu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Empire, styl cesarstwa - odmiana klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800 – 1815, rozszerzona podczas panowania Napoleona w Europie (w XIX wieku, zwłaszcza w Polsce i w Rosji). Dominował w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej. Wzorowano się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu.

Styl naśladował elementy architektoniczne rzymskie, greckie i egipskie. Cechy charakterystyczne to ścisła symetria, monumentalizm i nadmierna dekoracyjność w połączeniu z surowością formy architektonicznej. Często stosowanymi elementami zdobienia są orły cesarskie z festonami w dziobach, sfinksy, kariatydy, płaskie pilastry o złoconych głowicach. Powtarzającym elementem dekoracyjnym była kompozycja litery "N" w wieńcu laurowym oraz draperie z tkanin. Literatura, teatr i malarstwo miały ukazywać potęgę cesarstwa oraz wielkość Napoleona.

Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel.

W Polsce można zobaczyć ten styl w Kołobrzegu - Pałac rodziny Brunszwickich (von Braunschweig)

Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu architektury.