Endymion

Z Wikipedii

Endymion (gr. Ἐνδυμίων) – w mitologii greckiej młody pasterz, w którym zakochała się Selene. Obdarzony przez Zeusa wieczną młodością i zarazem wiecznym snem, spoczywa w grocie góry Latmos, w pobliżu Miletu, co noc odwiedzany przez niepotrafiącą go dobudzić Selene. Wg Słownika Mitologii greckiej i rzymskiej, którego autorem jest Pierre Grimal (s.83) Zeus nie obdarzył Endymiona snem, lecz na prośbę Selene przyrzekł Endymionowi spełnienie jednego życzenia. Endymion pragnął zasnąć snem wiecznym i w ten sposób pozostał wiecznie młody. Niektóre wersje mitu podają, że Selene zakochała się w już śpiącym Endymionie. Jest symbolem piękna i spokoju śmierci, delikatnej urody młodzieńczej oraz wieczystego snu. W poezji polskiej tę postać można odnaleźć m.in. w wierszu Cypriana Norwida [Nie myśl, nie pisz...] i Adama Asnyka pt. Endymion.