Erich Maria Remarque

Z Wikipedii

Erich Maria Remarque (ur. 22 czerwca 1898 w Osnabrück; zm. 25 września 1970 w Locarno) – pisarz niemiecki.

Urodził się jako Erich Paul Remark, od listopada 1922 używał drugiego imienia Maria, a od 1924 nazwiska Remarque. Francuską pisownię swojego nazwiska mógł tłumaczyć francuskimi przodkami, którzy z powodu analfabetyzmu nie umieli poprawnie zapisać swojego nazwiska. Edukację zaczął jako sześciolatek w przykościelnej szkole, po pięciu latach nauki przeniósł się do Johannisschule. Zawsze był jednym z najlepszych uczniów. Kontynuował naukę na Uniwersytecie Münster. W wieku 18 lat został wysłany jako żołnierz na front podczas pierwszej wojny światowej. Walczył na froncie zachodnim we Flandrii w Belgii. 31 lipca 1917 roku w pierwszym dniu bitwy pod Passchendaele odniósł pięć postrzałów (w szyję, lewą nogę oraz prawe ramię). W szpitalu spędził 15 miesięcy i nigdy już nie wrócił na front. Po wojnie przez dwa lata był wiejskim nauczycielem, a potem z powodów finansowych pracował jako: domokrążca, korespondent, organista, dziennikarz i w firmie kamieniarskiej. W 1920 wydał swoją pierwszą powieść "Die Traumbude" ("Dom marzeń"), która była niepowodzeniem. 14 października 1925 poślubił Juttę Ilsę Zambonę, z którą się rozwiódł w 1930, a następnie znowu poślubił w 1938, by ułatwić jej wyjazd z Niemiec i uchronić ją przed prześladowaniami ze strony faszystów.

W 1927 w zaledwie 6 tygodni napisał swoją najsłynniejszą powieść, była to Na Zachodzie bez zmian (niem. Im Westen nichts Neues), w której opisał niesamowitą brutalność wojny z punktu widzenia dziewiętnastoletniego żołnierza, który był przedstawicielem straconego pokolenia. Powieść została wydana dopiero w styczniu 1929, albowiem Remarque miał problemy z jej wydaniem. Początkowo "Na Zachodzie bez zmian" ukazało się jako powieść w odcinkach w gazecie. W późniejszych latach napisał kilka podobnych dzieł; prostym językiem realistycznie opisywały one wojnę i czasy powojenne.

Inne tytuły:

• Droga powrotna (Der Weg zurück)
• Czas życia i czas śmierci (Zeit zu leben und Zeit zu sterben)
• Czarny obelisk (Der schwarze Obelisk)
• Łuk triumfalny (Arc de Triomphe)
• Trzej towarzysze (Drei Kameraden)
• Kochaj bliźniego (Liebe Deinen Nächsten)
• Wróg (Der Feind)
• Nim nadejdzie lato (Der Himmel kennt keine Günstlinge)
• Dom marzeń (Die Traumbude)
• Przystanek na horyzoncie (Station am Horizont)
• Cienie w raju (Schatten im Paradies)
• Noc w Lizbonie - Die Nacht von Lissabon (1961/62)
• Iskra życia (Der Funke Leben) Wiosną 1945 roku więźniowie obozu koncentracyjnego w Mellern doczekali się wyzwolenia. Wśród ocalałych znaleźli się Bucher i jego ukochana Ruth Holland. Powieść jest przejmującym studium obozowego życia: okrucieństwa, specyficznych hierarchii i bezwzględnych zasad, na których tle wyraźniej ujawnia się zarówno człowieczeństwo, jak i wszelka nieludzkość. [Rebis, 2002]

W 1933 roku naziści zabronili wydawania dzieł Remarque'a. Nazistowska propaganda zaczęła rozpowszechniać nieprawdziwe informacje jakoby Remarque był potomkiem francuskich Żydów, a jego prawdziwe nazwisko brzmiało Kramer (sugerując, że Remarque to pseudonim, który powstał przez odwrócenie kolejności liter w nazwisku Kramer). W 1931 roku przeprowadził się do Szwajcarii, a w 1939 roku wyemigrował do USA i został obywatelem Stanów Zjednoczonych. W roku 1958 ożenił się z byłą aktorką z Hollywood, Paulette Goddard.

W 1948 roku wrócił do Szwajcarii, gdzie zmarł 25 września 1970. Został pochowany na cmentarzu w Porto Ronco w kantonie Ticino.