Filtr powietrza (technika)

Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy filtrów powietrza w instalacjach wentylacji. Zobacz też: filtr powietrza (motoryzacja).

Centala wentylacyjna nawiewna:
(przepływ powietrza od 6 do 1)
1). przewód nawiewny
2. sekcja wentylatorowa
3. antywibrator
4. wymiennik ciepła (nagrzewnica bądź chłodnica)
5. sekcja filtrów
6. kanał czerpny

Filtr kieszeniowy w centrali wentylacyjnej kompaktowej

Filtr powietrza - jest to element instalacji wentylacji oczyszczający powietrze z zanieczyszczeń stałych i ciekłych.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Podstawa prawna

W Polsce tematyką związaną z filtrami powietrza zajmują następujące polskie normy:

PN-B-76003:1996 Wentylacja i klimatyzacja. Filtry powietrza. Klasy jakości
PN-EN 779:2004 (U) Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Wymagania, badania, oznaczenie
PN-EN 779:2005 Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Wymagania, badania, oznaczenie
PN-B-76004:1996 Wentylacja i klimatyzacja. Filtry powietrza. Grawimetryczne metody badań
PN-EN 779+AC:1998 Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Wymagania, badania, oznaczenie
PN-EN 779:1998 Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Wymagania, badania, oznaczenie

[edytuj] encyklopedia sztuki
Podział filtrów

Ze względu na materiały:
- filtry metalowe (stosowane np. w okapach kuchennych kuchni przemysłowych)
- filtry włókninowe
  - tkaniny, włókniny, dzianiny
  - papiery i bibuły filtracyjne (wysoka sprawność)
  - membrany filtracyjne
- węgiel aktywowany
- elektrowłókna
Ze względu na budowę:
- suche
- mokre (w kąpieli olejowej)
Ze względu na ich zabudowę:
- pionowe (np. filtry działkowe, kieszeniowe, taśmowe)
- ścienne (stosowane w pomieszczeniach czystych)
- sufitowe (jw.)
Ze względu na trwałość:
- filtry jednorazowe (opór filtra zmienia się od oporu początkowego do oporu końcowego, po przekroczeniu którego filtr należy wymienić)
- filtry trwałe (ulegają regeneracji, w związku z tym ich opór jest stały)
Ze względu na klasę filtracji:
- filtry wstępne (zwane także zgrubnymi)
- filtry dokładne
- filtry bardzo dokładne
- filtry aerozoli koloidalnych (zwane filtrami absolutnymi lub filtrami HEPA i ULPA)
Ze względu na rodzaj pracy:
- stacjonarne
- obiegowe (np. filtry taśmowe)
- elektrofiltry (np. filtry elektrostatyczne coraz częściej stosowane w urządzeniach ze względu na zatrzymywanie dymu tytoniowego).

[edytuj] encyklopedia sztuki
Klasyfikacja filtrów

W zależności od skuteczności filtracji, filtry dzielimy:

**Podział filtrów wg różnych klasyfikacji**
	PRL	Niemcy	USA	Normy Europejskie
Podstawa klasyfikacji	BN-88/8962-06	DIN 24184 DIN24185	ANSI / ASHRAE	PN-EN 779
Filtry wstępne	A1	EU1	1	G1
Filtry wstępne	A2	EU1		G1
Filtry dokładne	B1	EU2		G2
	B2	EU3		G3
	B2	EU4		G4
Filtry bardzo dokładne	C	EU5	2	F5
		EU6		F6
		EU7		F7
		EU8		F8
Filtry aerozoli koloidalnych	Q	EU9 - Q	3	F9
	Q	EU10 - Q		H10
	R	EU11 - R		H11
	S	EU12 - S	4	H12
	S	EU13 - S	4	H13
		EU14		H14
		EU15		U15
		EU16		U16
		EU17		U17

Zwyczajowo, filtry absolutne (o wysokiej sprawności rzędu 99,9%) przyjęło się nazywać filtrami HEPA i ULPA.

W Polsce w ciągu ostatniego dziesięciolecia przyjęły się bardziej oznaczenia wg norm DIN-owskich (tj. EU1÷17) niż pierwotne oznaczenia normy branżowej.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Zastosowanie i sprawność filtrów

klasa filtru	zastosowanie	zatrzymywane zanieczyszczenia	sprawność ^[1]
EU1	• filtr wstępny w centrali	owady	~ 65 %
EU2 EU3	• filtr wstępny przed filtrem wyższej klasy • nawiew do pomieszczeń bez specjalnych wymagań co do czystości powietrza • kurtyny powietrzne • klimatyzatory i klimakonwektory (fan-coile)	pyłki kwiatowe	~ 65 ÷ 90 %
EU4	• filtr wstępny przed filtrem dokładnym	pyłki kwiatowe	~ 90 %
EU5 EU6	• nawiew do pomieszczeń o niskim stopniu zanieczyszczenia powietrza	pyłki kwiatowe, ograniczona skuteczność dla dymu, sadzy, mgły olejowej	~ 40 ÷ 80 %
EU7	• filtr wtórny w centralach klimatyzacyjnych: biura, pomieszczenia komputerowe, pomieszczenia przeznaczone dla stałego przebywania ludzi, etc.	wszystkie rodzaje pyłu, sadze, mgła olejowa, zarodniki grzybów, częściowa skuteczność dla dymu tytoniowego i bakterii	~ 80 ÷ 90 %
EU8 EU9	• systemy klimatyzacyjne dla pomieszczeń czystych takich jak sale operacyjne, przemysł farmaceutyczny, optyczny, elektroniczny, przedsionki pomieszczeń do sterylizacji i sal operacyjnych sterylnych	wysoka skuteczność dla sadzy, mgły olejowej, bakterii, częściowa skuteczność dla dymu tytoniowego	~ 85 ÷ 99,92 %
EU10 EU11	• pomieszczenia o stałych parametrach wewnętrznych do pomiarów precyzyjnych (kalibrowanie) • laboratoria ze szczególnymi wymaganiami co do czystości powietrza • powietrze nawiewane do siłowni jądrowych • pomieszczenia czyste klasy M3.5 (100) wg Fed-Std-209e	wysoka skuteczność dla bakterii, pyłu radioaktywnego, wszystkich rodzajów dymu i aerozoli	~ 99,9 ÷ 99,97 %
EU12	• sale operacyjne i aseptyczne • laboratoria zwierzętarni o wysokim ryzyku infekcji • mikrotechnologia (mechanika precyzyjne) • pomieszczenia czyste klasy M2.5 (10) wg Fed-Std-209e	wysoka skuteczność dla bakterii, pyłu radioaktywnego, wszystkich rodzajów dymu i aerozoli	~ 99,99 %
EU13 do EU17	• sterylne sale operacyjne • siłownie jądrowe • wywiew powietrza z laboratoriów izotopowych i z oddziałów zakaźnych szpitali • pomieszczenia czyste klasy M1.5 (1) wg Fed-Std-209e	wysoka skuteczność dla bakterii, pyłu radioaktywnego, wszystkich rodzajów dymu i aerozoli, dobra skuteczność dla większości wirusów	~ 99,95 ÷ 99,999995 %

[edytuj] encyklopedia sztuki
Podstawowe pojęcia

opór początkowy - opór powietrza na filtrze przed napływem powietrza zanieczyszczonego (opór filtra czystego). Wartość oporu początkowego waha sie z zależności od rodzaju filtru i wynosi dla filtrów wstępnych poniżej 50 Pa, dla fitrów absolutnych nawet do 250 Pa.
opór końcowy - wartość oporu po przekroczeniu którego należy filtr wymienić (opór filtra brudnego). Wartości oporu granicznego dla filtrów wstępnych i dokładnych wynoszą standardowo 200 Pa, dla filtrów absolutnych: 400÷600 Pa.
skuteczność (sprawność) filtra - zdolność materiału filtracyjnego do zatrzymywania zanieczyszczeń. Sprawność definiuje się jako stosunek ilości (masy, liczby cząstek) zanieczyszczeń zatrzymanych przez filtr do ilości doprowadzonej do niego. Stężenie (ilość) zanieczyszczeń podaje się w [mg/m³] lub [liczba cząstek /m³],

sprawność η = ilość cząstek przed filtrem - ilość cząstek za filtrem / ilość czątek przed filtrem

encyklopedia sztuki
Przypisy

↑ W zależności od metody pomiarowej rozróżniamy średnią skuteczność filtracji A (%), średnią skuteczność filtracji E (%), całkowitą skuteczność filtracji (%) oraz miejscową skuteczność filtracji(%). Podane wartości mają więc tylko ogólny charakter porównawczy. Szczegółowe wartości skuteczności poszczególnych filtrów (w danym zakresie wielkości cząstek [μm]) podają producenci filtrów.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Zobacz też

[edytuj] encyklopedia sztuki
Źródła opisu

publikacje w prasie fachowej dr inż. Anny Charkowskiej (Politechnika Warszawska)
Branżowa Norma: BN-88/8962-05 Wentylacja i klimatyzacja. Filtry powietrza. Klasy czystości