Frak

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Skocz do: nawigacji, szukaj

dyrygent C. Lamoureux we fraku

rok 1830, mężczyzna z prawej w zielonym fraku

Frak - część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki, używany dziś niemal tylko przy najbardziej uroczystych okazjach, jak np. ślub. Przyjęte jest także, że podczas wręczania nagród Nobla uczestnicy uroczystości noszą fraki. Również dyrygenci podczas koncertów zwyczajowo ubrani są we fraki.

Cechą charakterystyczną tego stroju są długie poły, porównywane z ogonem jaskółki. Około roku 1740 frak stanowił ubiór dzienny, był rozwinięciem ubioru żołnierskiego i angielskiej mieszczańskiej peleryny sukiennej. Od połowy wieku XIX szyje się go niemal wyłącznie z czarnego sukna, od tego czasu frak stał się wyłącznie strojem wieczorowym.

Pomimo, że ma z przodu równoległe rzędy guzików, frak nie jest z przodu zapinany. Wyłogi fraka są ozdobione błyszczącą satyną.

Do fraka nosi się spodnie bez mankietów, z dwoma lampasami ozdabiającymi szew boczny. Ważnym elementem stroju jest biała kamizelka pique^[1] i biała usztywniona z przodu koszula z zagiętymi rożkami kołnierzyka. Całość uzupełniać powinna biała muszka, czarne buty lakierki i długie, czarne jedwabne (lub z cienkiej bawełny) skarpetki.

Frak dzienny, nazywany też "jaskółką", z angielska cutaway lub krótko cut - strój, akceptowany do godzin popołudniowych, noszony przy bardzo oficjalnych okazjach. Jest rodzajem dziennej marynarki z przedłużonymi połami, zapinanej z przodu na pojedynczy guzik. Może być czarny, granatowy lub srebrzystoszary; jego tradycyjnym uzupełnieniem są prążkowane czarno-szare spodnie (tzw. "sztuczkowe").