Francesco Landino

Z Wikipedii

Francesco Landino (lub Landini) (ok. 1325 - 2 września 1397) to włoski niewidomy poeta, kompozytor i organista okresu Ars nova tworzący we Florencji.

Zobacz też: Kompozytorzy muzyki poważnej FRANCESCO LANDINO( wzgl Landini) : ok. 1335 - 1397r. Średniowieczny kompozytor, organista i poeta. Najwybitniejszy kompozytor epoki TRECENTA ( wł.trecento= "lata trzechsetne"- tego określenia używano określając te lata we Włoszech) Grał też na flecie, gitarze i lutni. Niewidomy od dzieciństwa(z powodu przebytej ospy). Działał we Florencji, gdzie był organistą w kościele San Lorenzo( tam też został pochowany). Jego twórczośc to dwu i trzygłosowe świeckie madrygały, canzony i ballaty(140!), motet(1), caccię, i virlai w stylu ars nova. Pozostawił po sobie ponad 150 utworów (1/3 całego zachowanego repertuaru muzyki włoskiej XIV w) Wprowadził zmiany w zakresie harmoniki - wypracował indywidualny styl harmoniczny - twórca nowego typu kadencji zwanego KADENCJĄ LANDINA, z charakterystyczną " sekstą Landina" (zastępuje ona w kadencji w górnym głosie siódmy stopień).