ekspozycje sztuki
Polskie Ekspozycje Sztuki

Bracia mniejsi

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Bracia Mniejsi
Herb
Pełna nazwa Zakon Braci Mniejszych, Zakon Braci Mniejszych Kapucynów, Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych
Nazwa łacińska Ordo Fratrum Minorum, Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum, Ordo Fratrum Minorum Conventualium
Skrót zakonny OFM, OFMCap., OFMConv.
Kościół Kościół katolicki
Dewiza Pax et Bonum

Pokój i Dobro [1]

Założyciel Święty Franciszek z Asyżu
Data założenia 1209
Rok zatwierdzenia 1223
Liczba zakonników ok.36 000 (2006)
Liczba Polaków ok.3 200 (2005)
witryna zakonu

Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, pot. franciszkanie) – katolicka rodzina zakonna grupująca zakony żebrzące. Pierwszy zakon powstał w 1209 roku, założony przez św. Franciszka z Asyżu. Pierwotnie związany z plebejskim ruchem spirytuałów, którzy szczególny nacisk kładli na wartość ubóstwa, co było przyczyną konfliktów z hierarchią kościelną. Franciszkanie stworzyli prąd filozoficzno-teologiczny (szkoła franciszkańska), do której zaliczani są m.in: św. Antoni Padewski, św. Bonawentura, bł. Jan Duns Szkot, William Ockham, Roger Bacon i inni.

Wkrótce po śmierci założyciela zakonu wyróżniły się opcje braci "od wspólnoty": konwentualnych oraz zwolenników rygorystycznej interpretacji reguły: obserwantów (którzy z czasem podzielili się na wiele gałęzi, m.in. na bernardynów, reformatów oraz alkantarzystów). W Polsce pierwszy klasztor franciszkański powstał w 1236 roku we Wrocławiu, a następny w 1237 roku w Krakowie.

Spis treści

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Podział wspólnot zakonnych

Franciszkanie dzielą się na:

  • I Zakon Św. Franciszka – wspólnoty męskie (franciszkanie, franciszkanie konwentualni, kapucyni),
  • II Zakon – siostry klaryski,
  • III Zakon – zakony regularne męskie i żeńskie, oparte na III regule św. Franciszka oraz świeccy franciszkanie (tercjarze).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
I Zakon Św. Franciszka

Współcześnie I Zakon obejmuje trzy wspólnoty:

[edytuj]  encyklopedia sztuki
bracia mniejsi

(Ordo Fratrum Minorum) połączeni w jeden zakon w 1897 roku i określani jako franciszkanie. W Polsce ze względów historycznych, w potocznym nazewnictwie zakonników tego zgromadzenia nazywa się również bernardynami, reformatami, franciszkanami śląskimi, itd. Oficjalnie jednak w 1911 r. Watykan zakazał używania starych nazw w odniesieniu do wspólnoty braci mniejszych.

W Polsce jest pięć prowincji braci mniejszych:

Ważnymi ośrodkami tych prowincji są sanktuaria maryjne w Dukli, Kalwarii Zebrzydowskiej, Leżajsku, Panewnikach, Wambierzycach, sanktuaria świętych w Górze Św. Anny czy Prudniku. Franciszkanie z tej gałęzi prowadzą na terenie Polski liczne parafie i specjalistyczne duszpasterstwa (akademickie, charytatywne, młodzieżowe). Każda z prowincji posiada własne wyższe seminaria, a wywodzący się z nich naukowcy pracują na uniwersytetach krajowych i zagranicznych. Bracia mniejsi posiadają w Polsce kilka eremów (m.in. Dukla, Woźniki, na Śliwkuli koło Koniakowa). Do tej gałęzi należy franciszkańska Kustodia Ziemi Świętej. Strojem zakonnym jest brązowy habit przepasany białym sznurem (cingulum).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
bracia mniejsi konwentualni

(łac. Ordo Fratrum Minorum Conventualium), również zwanych franciszkanami, których najważniejszym ośrodkiem w Polsce jest Niepokalanów założony przez św. Maksymiliana Marię Kolbego oraz Kraków gdzie nieprzerwanie pracują od 1237 r.

W Polsce są trzy prowincje braci mniejszych konwentualnych:

Od XIII w. są stróżami grobu i bazyliki św. Franciszka w Asyżu. Cechą charakterystyczną dla tej gałęzi było budowanie klasztorów w centrum miast. Obecnie w Polsce prowadzą liczne sanktuaria, parafie i wydawnictwa. Zaangażowani w działalność w mediach (Radio Niepokalanów, Tv Puls, Fioretti), wśród osób uzależnionych, oraz w działalność misyjną. Co czwarty brat mniejszy konwentualny pochodzący z polskiej prowincji pracuje poza granicami kraju. Wśród akcji prowadzonych przez franciszkanów na uwagę zasługuje również praca z młodzieżą. Strojem zakonnym jest czarny lub szary habit z kapturem przepasany białym sznurem (cingulum).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
bracia mniejsi kapucyni

(łac. Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum), wywodzący się z gałęzi pragnącej powrócić do tradycji życia pierwszych franciszkanów. Utworzeni zostali przez Matteo Serafini da Bascio. Formalnie wyodrębnili się w 1528 roku, w 1619 roku zostali zatwierdzeni przez papieża, a w 1681 roku przybyli do Polski. W okresie rozbiorów odgrywali ważną rolę jako działacze społeczni i niepodległościowi.

W Polsce są dwie prowincje braci mniejszych kapucynów:

Obecnie prowadzą m.in.: Ośrodek Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu. Strojem zakonnym jest kasztanowy habit z charakterystycznym długim kapturem przepasany sznurem (cingulum).

 encyklopedia sztuki
Przypisy

  1. Ugolino Vagnuzzi OFM, Pozdrowienie "Pokój i Dobro", w: www.wiktor.alleluja.pl, 7 maja 2007

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Zobacz też

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Linki zewnętrzne

Wielka Internetowa Encyklopedia Sztuki. News, artykuły, zabytki, muzea, wystawy, galerie, portfolio, antykwariat, rzeźbiarz , malarz, wydawnictwa, słownik, historia sztuki.
Wszystkie teksty oraz grafika Portalu Encyklopedii Sztuki są własnością wikipedii. Serwis encyklopedii sztuki wygenerowano dla Polskich Ekspozycji Sztuki
promujących i reklamujących w sieci internetowej Galerie Sztuki Współczesnej oraz witryny Otwartej Galerii Fotografii Artystycznej

 akt ludzie the best portret przyroda sport street photo martwa natura modelki przyroda eksperyment reportaz

bwa * aukcje sztuki * sztuka ludowa * polska sztuka * sztuka nowoczesna * malarstwo * fotografia * grafika * rzeźba * ceramika * tkanina artystyczna * rysunek * plakat * szkice * obrazy

 

© wikipedia sztuki