 |
Aurelio Galfetti
Z Wikipedii
Aurelio Galfetti (ur. 13 czerwca 1936 w Lugano) - szwajcarski architekt, w 1989 laureat Nagrody Beton 89.
Przedstawiciel neomodernistycznego racjonalizmu we współczesnej architekturze. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem "czterech muszkieterów" (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany "szkołą tesyńską".
Dyplom architekta uzyskał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu w 1960 i w tym samym roku otworzył własne biuro w Lugano, 1962-1990 współpraca z Florą Ruchat, Ivo Trümpy, Ivanem Gianolą, Liviem Vacchinim, Mariem Bottą, Rinem Tami, Luigim Snozzim, 1976-1992 własne biuro w Bellinzonie, od 1996 własne biuro w Lugano.
W 1984 profesor zaproszony EPFL w Lozannie, a w 1987 profesor zaproszony Uniwersytetu Paryż 8, a w 1996 wspózałożyciel, dyrektor i profesor Akademii Architektury w Mendrisio.
Od 1984 konferencje, seminaria i wykłady w licznych szkołach architektury na świecie, w tym w Polsce (Kraków 1991).
Wystawy: 1990 Muzeum Architektury Fińskiej - Helsinki (Galfetti, Snozzi, Vacchini), 1991 Galeria Expo WAPK - Kraków (Botta, Galfetti), 1995-96 Muzeum Sztuk Pięknych - Caracas (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini), 1996 Narodowe Muzeum Architektury - Meksyk (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini), Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych - Buenos Aires (Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini).
Jest członkiem:
- SIA - Szwajcarskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Architektów w Zurychu
- BSA / FAS - Szwajcarskiej Federacji Architektów w Bazylei
oraz członkiem honorowym:
- BDA - Niemieckiej Federacji Architektów w Berlinie
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Realizacje
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Bibliografia
- Aurelio Galfetti, GG Gustavo Gili, Barcelona 1989, ISBN 84-252-1382-7
- Snozzi Vacchini Galfetti, 1960-1990, Muzeum Architektury Fińskiej, Helsinki 1990, ISBN 951-9229-64-7
