Gaspare Spontini

Z Wikipedii

Gaspare Spontini (ur. 14 listopada 1774 ^[1] w Maiolati^[2], zm. 24 stycznia 1851 tamże) – kompozytor włoski.

Wykształcenie muzyczne odebrał w Neapolu, dla tutejszych też teatrów oraz w Rzymie wystawiał – bez powodzenia – swe początkowe opery pisane pod wpływem rad Pucciniego i Cimarosy. Pędząc awanturnicze życie, przybył do Paryża (1803) i znalazłszy protektorów, zdołał wystawić kilka swoich oper, także bez żadnego powodzenia. Dopiero "Westalka" (1807) ustaliła mu olbrzymią sławę i uzyskała długotrwale powodzenie. Spontini stał się ulubionym kompozytorem Napoleona i ówczesnego społeczeństwa paryskiego. "Ferdynand Kortez" (1809) i "Olimpia" (1819) nie zyskały już takiego rozgłosu. Po upadku cesarstwa Spontini, zniechęcony obojętnością Francuzów, osiadł W Berlinie przy dworze królewskim i tam napisał "Nurmahala" i "Agnieszkę Hohenstauten", którą uważał za swoje arcydzieło. Opuściwszy Berlin, przebywał jakiś czas w Paryżu, Rzymie, a wreszcie udał się do miejsca swego urodzenia, gdzie zmarł.