Halldór Kiljan Laxness

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Halldór Laxness - portret

Halldór Kiljan Laxness (właśc. Halldór Guðjónsson; ur. 23 kwietnia 1902 w Rejkiawiku, zm. 8 lutego 1998 w Gljúfrasteinn koło Mosfellsbær) – pisarz islandzki, laureat literackiej Nagrody Nobla w 1955.

Chociaż urodził się w stolicy Islandii Rejkiawiku, to wychował się na farmie Laxness, od której wziął swój pseudonim literacki. W 1919 rozpoczął podróż po Europie (Skandynawia, Niemcy), przeszedł na katolicyzm i osiadł w klasztorze w Luksemburgu. Rozczarowany ascetycznym życiem zwrócił się ku socjalizmowi. Odwiedził Kanadę, a potem USA, gdzie próbował sił jako scenarzysta w Hollywood. Za wyznawane poglądy komunistyczne groziła mu deportacja, wkrótce sam wyjechał do Niemiec. W 1955 otrzymał literacką Nagrodę Nobla, kilka lat później powrócił do kraju.

Laxness napisał 51 powieści. Był autorem licznych wierszy i artykułów prasowych. Stworzył między innymi:

cykle powieści z życia ludu islandzkiego: Salka Valka, Światłość świata, Niezależni,
trylogię historyczną Dzwon Islandii,
powieść nacjonalistyczno-pacyfistyczną Sprzedana wyspa: Powieść satyryczna (pierwotnie w isl.: Atómstödin, dosłownie "Stacja/baza atomowa"),
powieść o cechach realizmu magicznego Duszpasterstwo koło lodowca (isl.: Kristnihald undir jökli, (dosłownie "Chrześcijaństwo u podnóża lodowca"),
dramaty, poezje, eseje.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Rodzina

Jego córka Gudny Halldorsdóttir jest nagrodzoną reżyserką filmową. Jej pierwsza praca, polpularny adaptacja ( oczywiście z zakończeniem utrzymanym w realizmie magicznym) powieści Kristnihald undir jökli ("Chrześcijaństwo u podnóża lodowca") wyświetlana bywa na festiwalach filmu islandzkiego i w kinach-muzeach filmu w miastach europejskich, w USA i w Kanadzie (przynajmniej w Toronto i Montrealu). Film ten jest bardzo dobrze znany nawet młodzieży w Islandii.

Jego wnuk jest rapperem w Reykjaviku, występując i nagrywając jako Dóri DNA^[1].