Insygnia Śmierci

Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy przedmiotów. Zobacz też: Harry Potter i Insygnia Śmierci.

Symbol Insygniów Śmierci - pionowa kreska symbolizuje Czarną Różdżkę, koło - Kamień Wskrzeszenia, trójkąt - Pelerynę Niewidkę.

Inna wersja znaku, bardziej zgadzająca się z opisem zamieszczonym w książce, lecz mimo to rzadziej używana.

Insygnia Śmierci (ang. Deathly Hallows) – trzy fikcyjne przedmioty, występujące w serii Harry Potter (w siódmym tomie, Harry Potter i Insygnia Śmierci) oraz w legendzie Opowieść o Trzech Braciach ze zbioru Baśnie barda Beedle'a (również dotyczącej Harry'ego Pottera). Harry i jego przyjaciele dowiadują się o nich podczas wizyty u ojca Luny. Zostały podarowane przez Śmierć trzem braciom Peverell. Były częścią planu Śmierci, za pomocą którego chciała uśmiercić każdego, kto chciał przejść przez rzekę. Była ona bardzo niebezpieczna i nikt jeszcze nie wyszedł z niej żywy. Jednakże bracia Peverell podczas wędrówki odnajdują rzekę udaje im się ją pokonać. Wyczarowali silny i wytrzymały most, który zapewnił im bezpieczne przejście. Śmierć rozgniewana, że uszli z życiem postanowiła im dac to, czego sobie zażyczą. Najstarszy brat wybrał różdżkę, której nikt nie pokona, średni poprosił o moc wskrzeszenia swej ukochanej. Najmłodszy zać chciał coś, dzięki czemu mógłby się schować przed śmiercią. Te trzy przedmioty tworzą tzw. Insygnia Śmierci. I a ona zabrała brata Antiocha, właściciela Czarnej Różdżki, który został zamordowany, a następnie brata Cadmusa, który popełnił samobójstwo nie mogąc znieść tego, że nie może przywrócić swojej ukochanej do świata żywych. Najpóźniej zabrał Ignotusa, który w razie niebezpieczeństwa ukrywał się pod peleryną-niewidką. Po tym, jak "ostatni brat i Śmierć poszli ze sobą razem jak równi z równym" Insygnia Śmierci zaginęły.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Insygniami Śmierci są:

Czarna Różdżka (ang. Elder Wand) – podarowana najstarszemu bratu Antiochowi różdżka o niezwykłej mocy. Różdżka ta pojawia się w historii pod wieloma nazwami, m.in. jako Berło Śmierci czy Różdżka Przeznaczenia. Wykonana z czarnego bzu o rdzeniu z włosa testrala^[1]. Aby ją zdobyć, co było marzeniem czarnoksiężników, należy pokonać jej poprzedniego właściciela. Uzasadnia to m.in morderstwo popełnionym na bracie Antiochowi. W jej posiadanie wchodzi Gregorowicz, wytwórca różdżek. Kradnie mu ją Grindelwald, a następnie przegrywa ją w 1945 w pojedynku z Dumbledorem. W ostatniej książce sagi zdobywa ją Voldemort, wyjmując ją z grobowca Albusa Dumbledore'a. Różdżka jednak nie była mu w pełni posłuszna, więc myśląc, że jej prawowitym właścicielem jest Severus Snape (zabójca Dumbledore'a), zamordował go. To również nic nie dało - prawowitym właścicielem różdżki był najpierw Draco Malfoy, który rozbroił dyrektora Hogwartu, zanim ten zginął z rąk Snape'a. Nieświadomy tego Harry pokonał Malfoya kilka miesięcy przed przybyciem do Hogwartu po ostatniego horkruksa. Zrozumiał to dopiero później, gdy zbliżał się czas pokonania Voldemorta. Ostatnimi czynami Czarnej Różdżki było jego pokonanie i naprawienie przełamanej 11-calowej różdżki z ostrokrzewu o rdzeniu z pióra feniksa - różdżki Harry'ego Pottera. po wszystkich tych wydarzeniach Harry Potter ponownie włożył różdżkę do grobowca Albusa Dumbledore'a.

Kamień Wskrzeszenia (ang. Ressurection Stone) – podarowany Cadmusowi kamień umożliwiający wskrzeszanie zmarłych, którzy jednak - mimo tego - należą do innego świata. Wiadomo, że Cadmus wskrzesił narzeczoną, która zmarła mu tuż przed ślubem. Jednakże nie umiał pogodzić się z tym, że jego ukochana nie powróci do świata żywych, tak więc popełnił samobójstwo. Ukryty w pierścieniu Marvola. Nieświadomy jego mocy i znaczenia młody Riddle zamienił go w horkruksa. Później w jego posiadanie wszedł Dumbledore; ukrył go w złotym zniczu i zapisał Harry'emu w testamencie. Harry odnajdując go przywraca do życia rodziców, Lupina i Syriusza i rozmawia z nimi o śmierci. Następnie znikają obiecując, że będą towarzyszyć Harry'emu do końca. Tuż przed oddaniem się w ręce Voldemorta Harry upuszcza kamień, gdyż, jak twierdzi, to co ma się wydarzyć za chwilę jest sprawą tylko pomiędzy nim a Czarnym Panem. Jakiś czas później Harry mówi Dumbledore'owi ( a właściwie jego portretowi który wisi w Gabinecie Dyrektora w Hogwarcie), że nie zamierza szukać kamienia - lepiej, aby pozostał tam gdzie jest.

Peleryna Niewidka (ang. Invisibility Cloak) – podarowana najmłodszemu bratu Ignotusowi, przodkowi Potterów. Przekazywana jest od wieków z ojca na syna; Harry Potter odziedziczył ją po swoim ojcu. Dumbledore pożyczył ją od Jamesa Pottera kilka dni przed jego śmiercią w celu zbadania jej, a gdy Harry rozpoczął naukę w Hogwarcie, oddał mu ją anonimowo. Mimo iż na świecie było wiele peleryn zapewniających niewidzialność, jednak ta jedyna była niezniszczalna, nie działały na nią żadne zaklęcia (w 7 tomie HP kiedy Harry wraz z przyjaciółmi teleportują się do Hogsmeade a śmierciożercy wypowiadają zaklęcie "Accio" peleryna nie reaguje) i nie starzała się z wiekiem (nie traciła właściwości tak jak zwykłe, z włosów demimozy).

Zdobywca wszystkich trzech Insygniów zostawał "Panem Śmierci", dlatego tak wiele osób poszukiwało choćby cienia dowodu, że legenda jest prawdziwa, a przedmioty istnieją naprawdę. Należeli do nich m.in. młodzi Dumbledore i Grindelwald, którzy w młodości fantazjowali o odnalezieniu Insygniów. W ostatniej części sagi o Harrym Potterze to właśnie główny bohater posiada kolejno wszystkie trzy insygnia, lecz rezygnuje z posiadania Czarnej Różdżki - ukrywa ją w grobie Dumbledore'a w zamiarze nie zostania nigdy pokonanym, a także gubi Kamień Wskrzeszenia i postanawia go nie szukać. Gdyby Harry zmarł nie będąc pokonanym przez kogokolwiek, moc Czarnej Różdżki by wygasła. Kamień został zgubiony przez Harry'ego w lesie, w którym ugodziło go zaklęcie "Avada Kedavra", nie jest dokładnie określone co dzieje sie z nim dalej i Harry nie ma zamiaru go szukać. Peleryna Niewidka oczywiście zostaje w jego rekach i najprawdopodobniej odziedziczy ją Albus Severus Potter.

Symbol Insygniów jest wymieniony po raz pierwszy w rozdziale "Wesele" 7. tomu - ma go na szyi (w formie wisiorka) Ksenofilius Lovegood. Wiktor Krum mówi Harry'emu, że to znak Grindelwalda. Potem dowiadujemy się, że Grindelwald chciał zdobyć Insygnia, więc wyżłobił ten znak na ścianie Durmstrangu.