![]() |
Issa (piosenkarka)
Z Wikipedii
| Issa | |
Issa na scenie clubu Hugh's Room w Toronto w 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Issa, poprzednio: Jane Siberry |
| Data i miejsce urodzenia | 12 października 1955 |
| Pochodzenie | Guelph, Ontario, Kanada |
| Instrument | śpiew, gitara, fortepian, klawisze, komputer |
| Gatunek | new wave, rock, ambient, rock alternatywny, rock progresywny, muzyka eksperymentalna, adult contemporary, folk, pop, country, trip hop, jazz, kolaż dźwiękowy, spiritual, gospel |
| Zawód | muzyk, kompozytorka, wokalistka, twórczyni tekstów i piosenek, producent muzyczny |
| Aktywność | 1981 - nadal |
| Wytwórnia płytowa | Sheeba Records, Duke Street, Open Air, Windham Hill, Street, East Side Digital, Reprise, Rhino |
| Współpracownicy | |
| John Switzer, Brian Eno, k.d. lang, Hector Zazou, Peter Gabriel, Rebecca Jenkins, Holly Cole, Mary Margaret O'Hara, Victoria Williams | |
| Strona internetowa | |
Issa (wł. Jane Siberry, ur. 12 października 1955 w Toronto) - kanadyjska wokalistka i kompozytorka, wyróżniająca się bardzo oryginalnym głosem i dorobkiem w muzyce nowej fali, rocku alternatywnym i adult contemporary (AC, dosłownie: współczesnej dla dorosłych).
Spis treści |
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Renoma
Popularność zdobyły jej drugi i trzeci albumy w połowie lat 80. XX wieku, przedstawiające takie radio-przyjazne utwory nowej fali jak "Mimi on the Beach" ("Mimi na plaży"), "I Muse Aloud" ("Dumam/Działam jako muza/na głos") i "One More Colour" ("Jeszcze jedna barwa"), a w latach 90. XX wieku, szeroko stosowany adult contemporary przebój "Calling All Angels" ("Wzywając wszystkich aniołów"), w jednej wersji śpiewany duetem z k.d. lang i wykorzystanym w dwu filmach (Aż na koniec świata w reżyserii Wima Wendersa z 1991 i Podaj dalej z 1998),w finale pierwszego sezonu amerykańskiego serialu telewizyjnego Czarodziejki, oraz w niedawnym odcinku innego amerykańskiego serialu Sześć stóp pod ziemią z 2005 pt. "The Rainbow of Her Reasons" ("Tęcza jej powodów", epizod nr 57).
Natomiast, przykładowo, jej czwarty album, The Walking (Chodzenie) z 1988, początkowo spotkał się z chłodnym przyjęciem przez krytyków, którzy znając wcześniejszą popową muzykę Jane Siberry, nie mogli strawić samego rozmachu kompozytorskiego jej nowej muzyki lub docenić zastosowaną w niej wyrafinowaną technikę długich aranżacji rocku progresywnego, łączących dźwięki instrumentów klasycznych z nietuzinkową muzyką elektroniczną, jak i niepospolitych, egzotycznych melodii o znacznych różnicach rytmu i tempa z awangardowymi, poetyckimi tekstami typu performance. Z czasem jednak i ten album uznano za jeden z najlepszych, a zarazem najoryginalniejszych tej kompozytorki i wokalistki, z tym, że kompleksowo zakrawający na muzykę "trudną", ten album nie jest uważany za przykład dostępnego wprowadzenia w twórczość Jane Siberry dla "radiogennych fanów".[1] [2] [3]
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Nagroda Rady Kanady do Spraw Sztuki 2005
W 2005 Jane Siberry została nagrodzona przez Canada Council for the Arts (Radę Kanady do Spraw Sztuki) coroczną nagrodą pieniężną Victor Martyn Lynch-Staunton Award jako wybitna obecnie tworząca artystka z dorobkiem w muzyce.[4]
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Nowatorski marketing muzyki w sieci
W 2005, Jane Siberry jako pierwsza zastosowała tryb cen określanych przez konsumentów jej muzyki w dostępie sieciowym, w tym gratis.[5] Chętni do ściągania muzyki cyfrowej ze sklepu mają następujące alternatywy, po określeniu skąd się łączą (z Kanady, USA, lub spoza Ameryki Północnej), z uwagi na różnice w stosowanym prawie:
- "podarunek od Jane" (ang.: a gift from Jane: $0)
- zapłatę natychmiastową - cena pozostawiona do ustalenia przez konsumenta;
- zapłatę kiedyś w przyszłości - cena pozostawiona do ustalenia przez konsumenta;
- cenę zwykłą - np. w przypadku konsumenta z USA, zazwyczaj:
- $0,99 USD/utwór-piosenkę,
- $9,99 USD/album skompresowany z przepływnością (ang.: bitrate) 128 kbps,
- $11,11 USD/album skompresowany z przepływnością 192 kbps);
- "dla celów promocji" (ang.: promotion: $0).
Na stronie sieciowej sklepu ogłaszane są dane statystyczne aktualnych pobrań cyfrowych, t.j. ile zostało wykonanych procentowo w każdej kategorii cenowej i jaka jest średnia cena płacona przez konsumentów, i ile procentowo zapłacono poniżej lub powyżej ceny zwykłej, a ile po tej właśnie cenie.
Nagrania Jane Siberry/Issy są obecnie osiągalne w tym sklepie tylko w postaci przekazu w formacie mp3, żeby kompletnie wyeliminować odpady tworzyw sztucznych.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Dyskografia
Albumy wydane przez Jane Siberry:
- Jane Siberry (1981)
- No Borders Here (1984)
- The Speckless Sky (1985)
- The Walking (1987)
- Bound by the Beauty (1989)
- When I Was a Boy (1993)
- A Collection 1984-1989 (1995, kompilacja)
- Summer in the Yukon (1995, kompilacja)
- Maria (1995)
- Teenager (1996)
- A Day in the Life (1997)
- Child: Music for the Christmas Season (1997)
- Lips: Music for Saying It (1999)
- Tree: Music for Films and Forests (1999)
- Hush (2000)
- City (2001)
- Love is Everything: The Jane Siberry Anthology (2002)
- Shushan the Palace: Hymns of Earth (2003)
[edytuj]
encyklopedia sztuki
W kompilacjach i na ścieżkach dźwiękowych
Utwory Jane Siberry, które zostały włączone w kompilacje lub użyte w ścieżkach dźwiękowych:
- film: Aż na koniec świata (ang.: Until the End of the World/niem.: Bis ans Ende der Welt), 1991 ("Calling All Angels")
- film: Zabaweczki (ang.: Toys), 1992 ("Happy Workers (reprise)")
- film: Kruk (ang.: The Crow), 1994 ("It Can't Rain All the Time")
- film: Tak daleko, tak blisko (ang.: Faraway, So Close/niem.: In weiter Ferne, so nah!), 1993 ("Slow Tango")
- Time and Love: The Music of Laura Nyro, 1997 ("When I Think of Laura Nyro")
- Women like Us: Lesbian Favorites,[6] 1997 ("Temple")
- film: Podaj dalej (ang.: Pay It Forward), 1998 ("Calling All Angels")
- Whatever: The 90s Pop and Culture Box, 2005 ("Calling All Angels")
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Ciekawostki
- Jej kompozycja "One More Colour" ("Jeszcze jedna barwa") została zaśpiewana przez Sarah Polley na ścieżce dźwiękowej kanadyjskiego filmu z 1997 pt. Słodkie jutro (ang.: The Sweet Hereafter/fr.: De beaux lendemains), i została nagrana przez kanadyjski zespół Rheostatics na ich albumie Introducing Happiness z 1994.
- Nagrała tradycyjną nowofundlandzką pieśń ludową "She's Like the Swallow" ("Ona jest jak jaskółeczka") na albumie z 1994 francuskiego producenta muzycznego Hectora Zazou, który ukazał się pt. Chansons des mers froides (Pieśni z zimnych mórz)[7].
- Pomimo istnienia zakorzenionej opinii, że jest lesbijką,[8], i tego, że jej muzyka ukazała się na kompilacji marketingowo przeznaczonej dla słuchaczek o tymże samookreśleniu,[6] Issa/Jane Siberry jeszcze nigdy nie wypowiedziała się publicznie na temat swojej seksualności.
encyklopedia sztuki
Przypisy
- ↑ Opis albumu na angielskiej Wikipedii, en:The Walking, (tekst z 18 listopada 2006).
- ↑ Allmusic.com, Sean Carruthers: The Walking (mini recenzja), [1]. (en)
- ↑ The Ectophiles' Guide to Good Music - Jane Siberry, (uaktualnienie: 20 marca 2006), [2]. (en)
- ↑ Oficjalna strona Canada Council for the Arts (Rady Kanady do Spraw Sztuki), news release (wypowiedź informacyjna), 30 sierpnia 2005, [3]. (en) (fr)
- ↑ Sheeba.ca, sklep w sieci Jane Siberry z cenami określanymi przez konsumentów, w tym gratis, [4]. (en) List od Issy do konsumentów, wyjaśniający nowy tryb cen i koszty sklepu, [5]. (en)
- ↑ 6,0 6,1 Rhino Entertainment, Various Artists (Różni Artyści), Women Like Us: Lesbian Favorites (Kobiety takie jak my: ulubione utwory lesbijskie), Sklep internetowy Rhino.com, [6]. (en)
- ↑ Na angielskiej Wikipedii: en:Chansons des mers froides. (en)
- ↑ Popmatters.com, Scott McLatchy: Jane Siberry, The Speckless Sky (1985), 15 lipca 2005, [7]. (en)
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Linki zewnętrzne
- Działa sprawnie nawet z tekstowymi przeglądarkami typu Lynx:
- Issa - Strona domowa (en)
- Działa sprawnie z przeglądarkami graficznymi:
- Po części dostępne bez wtyczki Adobe Flash:
- Działa tylko w obecności wtyczki Adobe Flash:














