 |
Józef Bartłomiej Zimorowic
Z Wikipedii
Józef Bartłomiej Zimorowic (ur. 20 sierpnia 1597 we Lwowie, zm. 14 października 1677 we Lwowie) – pisarz polski okresu baroku, tworzący po łacinie, kronikarz i kilkakrotnie burmistrz Lwowa - miasta, z którym związał się na całe życie.
Urodził się w lwowskiej rodzinie mieszczańskiej. Ojciec jego (o nazwisku Ozimek) był majstrem murarskim. Kształcił się w szkole katedralnej we Lwowie. We Lwowie piastował różne urzędy miejskie:
- w 1620 podpiska pisarza miejskiego,
- w 1624 obrońcy sądowego,
- w 1640 pisarza miejskiego,
- w 1646 ławnika,
- w 1648- dożywotniego rajcy,
- w 1648 i 1649 obrany został burmistrzem.
W 1672, podczas wojny polsko-tureckiej 1672-1676 brał udział w walkach w obronie Lwowa.
Autor poetyckiego tomu Sielanki nowe ruskie.
Jego młodszym bratem był Szymon Zimorowic, który także pierwotnie nazywał się Ozimek. Z okazji jego wesela, Szymon napisał utwór Roksolanki, to jest ruskie panny (1654).
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Bibliografia
- Stanisław Adamczewski - Oblicze poetyckie Bartłomieja Zimorowicza (1928).
