Język górnołużycki

Z Wikipedii

Hornjoserbšćina
Obszar	Łużyce (Niemcy)
Liczba mówiących	55 tys.
Ranking	(poza pierwszą 100.)
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie  Języki słowiańskie   Zachodniosłowiańskie    Łużyckie      Język górnołużycki
Pismo	łacińskie
Status oficjalny
Język urzędowy	Język regionalny w Niemczech (Brandenburgia i Saksonia)
Kody języka
ISO 639-1	-
ISO 639-2	hsb
ISO 639-3	hsb
SIL	WEN
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Górnołużycka wersja językowa (hsb) Wikipedii
W Wikisłowniku: Słownik języka górnołużyckiego

Język górnołużycki - jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec.

Język górnołużycki różni się od dolnołużyckiego szeregiem cech oraz odmienną w dużej mierze leksyką, co powoduje, że wzajemne zrozumienie użytkowników obydwu tych języków może być dość trudne. Język dolnołużycki ze względu na pewne cechy bliższy jest językowi polskiemu, natomiast górnołużycki bliższy jest językowi czeskiemu.

Najstarszym zachowanym tekstem w języku górnołużyckim jest licząca 65 słów rota przyrzeczenia mieszczan budziszyńskich z 1532 roku^[1].

Spis treści 1 Alfabet górnołużycki 2 Gramatyka 3 Wymowa 4 Przypisy 5 Linki zewnętrzne

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Alfabet górnołużycki

Alfabet górnołużycki
a	b	c	č	ć	d	dź	e	ě	f	g	h	ch	i	j	k	ł	l	m	n	ń	o	ó	p	(q)	r	ř	s	š	t	u	(v)	w	(x)	y	z	ž
A	B	C	Č	Ć	D	Dź	E	-	F	G	H	Ch	I	J	K	Ł	L	M	N	-	O	-	P	(Q)	R	-	S	Š	T	U	(V)	W	(X)	(Y)	Z	Ž

Uwaga: W nowszej wersji "ć" znajduje się po "č". Do roku 2005 można spotkać "ć" w alfabecie po "t".

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Gramatyka

Rzeczowniki w górnołużyckim występują w liczbie pojedynczej, podwójnej i mnogiej (podobnie jak w dolnołużyckim) i odmieniają się przez 7 przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz (w dolnołużyckim w zasadzie nie wyróżnia się wołacza).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Wymowa

Akcent w górnołużyckim z reguły pada na pierwszą sylabę wyrazu (podobnie jak w języku czeskim).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Przypisy

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Linki zewnętrzne

• Wikisłownik w języku górnołużyckim
• Słownik niemiecko-górnołużycki, górnołużycko-niemiecki (z pisownią sprzed reformy z 2005 roku)

p • d • e Języki słowiańskie prasłowiański* zachodniosłowiańskie czeski • dolnołużycki • górnołużycki • kaszubski • knaan † • polski  (staropolski † • średniopolski †) • połabskie † • słowacki •słowiński †  • śląski** wschodniosłowiańskie białoruski • Krywiczów † • rosyjski • rusiński • ruski † • staroruski † • ukraiński południowosłowiańskie bułgarski • cerkiewnosłowiański †* • macedoński • serbsko-chorwacki (bośniacki, chorwacki, czarnogórski, serbski) • słoweński • staro-cerkiewno-słowiański † * Język prasłowiański nie jest językiem słowiańskim, ale przodkiem wszystkich języków słowiańskich. ** przez literaturę naukową uznawany za dialekt śląski języka polskiego