Języki bałtosłowiańskie

Z Wikipedii

Języki bałtosłowiańskie – hipotetyczna podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich, obejmująca języki bałtyckie i języki słowiańskie. Posługuje się nimi ponad 300 mln osób.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Klasyfikacja języków bałtosłowiańskich

języki indoeuropejskie

języki bałtosłowiańskie

języki bałtyckie (ok. 5,7 mln)

języki zachodniobałtyckie †

staropruski †

jaćwiński †

galindyjski †

języki wschodniobałtyckie

kuroński †

seloński (7 osób)

zemgalski †

litewski (ok. 3,5 mln)

łotewski (ok. 2,2 mln)

języki słowiańskie (ok. 317 mln)

języki zachodniosłowiańskie (ok. 56 mln)

języki połabskie †

języki pomorskie (ok. 200 tys)

kaszubski (ok. 200 tys)

słowiński †

polski (ok. 42,5 mln)

języki łużyckie (ok. 70 tys)

dolnołużycki (ok. 15 tys)

górnołużycki (ok. 55 tys)

czeski (ok. 10 mln)

słowacki (ok. 5 mln)

języki południowosłowiańskie (ok. 28 mln)

staro-cerkiewno-słowiański (starosłowiański) †

cerkiewnosłowiański †*

słoweński (ok. 2 mln)

serbski i chorwacki (serbsko-chorwacki) (ok. 16 mln)

macedoński (ok. 1,8 mln)

bułgarski (ok. 8,5 mln)

języki wschodniosłowiańskie (ok. 210 mln)

Krywiczów †

staroruski †

starobiałoruski †

białoruski (ok. 10 mln)

rosyjski (ok. 160 mln)

ukraiński (ok. 40 mln)

rusiński

Oznaczenia:

† - język wymarły lub dawne stadium historyczne języka dzisiejszego

†* - język dawny, ale zachowany tradycyjnie w liturgii, tekstach religijnych, filozoficznych lub naukowych