 |
Jan Biliszczuk
Z Wikipedii
Jan Biliszczuk (ur. 10 stycznia 1949 w Bronicach) - inżynier budownictwa, profesor zwyczajny. Syn Mikołaja i Heleny z domu Rasławskiej.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Kariera
W latach 1962—1967 był uczniem Zielonogórskiego Technikum Drogowego, następnie studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej,gdzie otrzymał dyplom magistra inżyniera budownictwa lądowego w specjalności "budowa mostów". Doktorat obronił przedstawiając pracę pt. "Reologiczna redystrybucja stanu naprężeń w niejednokrotnych izostatycznych konstrukcjach betonowych" (promotorem był Prof. dr hab. inż. Jan Kmita). W 1987 na Wydziale Budownictwa Lądowego PW, po pozytywnej weryfikacji dorobku naukowego i rozprawy pt. "Beton – tworzywo do budowy mostów", uzyskał habilitację. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1997.
Od 1972 pracuje na Politechnice Wrocławskiej, obecnie na stanowisku profesora zwyczajnego. Zawodowo pracował też m.in. w warszawskim "Transprojekcie" i Szczecińskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego. Jest także współwłaścicielem Zespołu Badawczo-Projektowego "Mosty - Wrocław".
Od roku 1984 jest członkiem Sekcji Konstrukcji Betonowych Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, a w latach 1994—1996 był tam również również członkiem Zespołu Konstrukcji Drewnianych. W 2002 objął funkcję krajowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej w Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa.
Jest autorem lub współautorem ponad 200 publikacji.
