Jan Krzysztof Kelus

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Jan Krzysztof Kelus (ur. 21 lutego 1942 w Warszawie) – polski socjolog, działacz polityczny, kompozytor, autor i wykonawca piosenek tzw. drugiego obiegu.

Spis treści

1 Życiorys
2 Nagrody i odznaczenia
3 Tytuły piosenek
4 Przypisy
5 Linki zewnętrzne

[edytuj] encyklopedia sztuki
Życiorys

Studiował prawo, ale ostatecznie ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Do marca 1968 r. był – według jego własnych słów – apolityczny aż do bólu. Dopiero wtedy zaangażował się w działalność opozycyjną. W 1969 r. aresztowany w ramach "sprawy taterników"^[1]. Należał do współpracowników KOR, w ramach którego współorganizował wsparcie prawne i finansowe dla robotników biorących udział w proteście 25 czerwca 1976.

W latach 70. pracował jako socjolog w Instytucie Wenerologii Akademii Medycznej w Warszawie. Równocześnie działał w ówczesnej opozycji demokratycznej. Współpracownik Biura Interwencji KSS KOR. Był często nękany przez SB. W 1979 roku usunięto go z powodów politycznych z Akademii Medycznej.

Na początku lat 80. XX w. założył z przyjaciółmi Niezależną Oficynę Wydawniczą CDN, największy w historii drugoobiegowy dom wydawniczy w Polsce. W stanie wojennym był internowany w Białołęce (przebywał w celi wraz z Januszem Onyszkiewiczem i Henrykiem Wujcem).

Obecnie wraz z żoną mieszka w okolicach Białowieży, pracuje jako tłumacz i prowadzi pasiekę.

Stefan Brzoza nazwał go w swym protest-songu pt. "Zwolnić Kelusa" polskim Woodym Guthrie. Inspirowana jego twórczością i napisana do melodii Kelusa jest piosenka Jacka Kaczmarskiego Powrót sentymentalnej panny "S"^[2]. Dziennikarz Gazety Wyborczej Wojciech Staszewski opublikował książkę o J. K. Kelusie w formie wywiadu-rzeki, pt. Był raz dobry świat^[3], a filolog Krzysztof Gajda poświecił mu książkę Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus^[4].

[edytuj] encyklopedia sztuki
Nagrody i odznaczenia

23 września 2006 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Tytuły piosenek

[edytuj] encyklopedia sztuki
Lata 60.

1968

Piosenka pasożyta społecznego

1969

Piosenka o morzu
Piosenka w tonacji g-moll
Na festiwal piosenki więziennej w Koszalinie

[edytuj] encyklopedia sztuki
Lata 70.

Gdy ojciec matkę brał pod spód^[5]

1972

Piosenka osobista i bez tytułu
Różan

1973

Był raz dobry świat
Zaduszki

1974

Piosenka o wuju historii i przypadku
600 mil od nikąd

1975

Piosenka o Jacku Staszelisie

1976

Pytania których nie zadam
Piosenka o drugiej Polsce
Piosenka o dwóch takich co się szukali po drogach (tekst wspólnie z Barbarą Kopeć)
Fiat 126p

1977

Piosenka o dwóch rzeczach pozornie niezależnych
Piosenka o rzeczach białych
Chłopcy z SB – choć posiwiałe skronie
Piosenka sentymentalna o wyprowadzce
Biuro rzeczy znalezionych
Polski piasek etykieta zastępcza

[edytuj] encyklopedia sztuki
Lata 80.

1980

Piosenka o nielegalnym posiadaniu broni
Piosenka o karach śmierci i nagrodach doczesnych
Kolęda z New York City
Piosenka naiwna o ochronie środowiska
Ars longa vita brevis

1981

Bajka o pszczołach
Piosenka żeglarska
Piosenka patetyczna
Z tamtej strony wysp
Ballada o szosie E7
Na przystanku PKS-u
Przypowieść o jeżach

1982

Elegia grudniowa
Za dobry powrót do Itaki
Polski broadside
Piosenka z dedykacją
Przed nami było wielu
Sentymentalna panna S
Jesień w pasiece
Sny lękowe w stanie wojennym
Hit o CIA

1985

Papierosy Biełomor-kanał

[edytuj] encyklopedia sztuki
Lata 90.

Słoiczek Tiannanmen^[5]

1999

Piosenka na pożegnanie

[edytuj] encyklopedia sztuki
Przypisy

↑ Karta, 40/2004.
↑ Jacek Kaczmarski, Powrót sentymentalnej panny "S", [w:] Ale źródło wciąż bije, Warszawa 2002, s. 570, (nagranie na płycie Live)
↑ Jan Krzysztof Kelus, Wojciech Staszewski, Był raz dobry świat, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7180-502-0
↑ Krzysztof Gajda, Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus, WiS, Poznań 1998, ISBN 83-87346-31-4.
↑ ^5,0 ^5,1 dokładna data nieznana