Jan Nepomucen Głowacki

Z Wikipedii

Jan Nepomucen Głowacki (ur. 1802 w Krakowie, zm. 28 lipca 1847 tamże), polski malarz.

Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Antoniego Brodowskiego i Józefa Peszki, następnie w Pradze, Monachium, Rzymie i Wiedniu.

W 1828 r. wrócił do Krakowa. Był nauczycielem rysunku i malarstwa w krakowskim liceum św. Anny. Później został profesorem w Szkole Sztuk Pięknych.

Malował głównie krajobrazy i widoki, a także obrazy religijne i portrety. W twórczości artystycznej wyraźnie ulegał wpływom wiedeńskim, co szczególnie uwidocznione jest w portretach jego autorstwa. Nazywano go ojcem krajobrazu polskiego. Widoki Krakowa jego autorstwa upowszechnione zostały dzięki publikacji 24 widoki Krakowa i jego okolic, zdjętych podług natury przez J.N. Głowackiego (1836).