Janusz Krasiński

Z Wikipedii

Janusz Krasiński (ur. 5 lipca 1928 w Warszawie), polski prozaik, dramatopisarz i reportażysta. Od 2005 do 2008 r. prezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, od 2008 r. prezes honorowy.

Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz Armii Krajowej, w latach 1944-1945 więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych: Auschwitz-Birkenau, Flossenbürg, Dachau. Powrócił do kraju. W latach 1947-1956 więzień polityczny. Jego debiut poetycki przypadł w roku 1956. Był członkiem redakcji tygodnika "Kultura" i "Współczesność", a także zespołu redakcyjnego Teatru Polskiego Radia.

Jego twórczość literacka opowiada o tragicznych doświadczeniach. Duża jej część to wspomnienia z okresu wojny.

W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

Za powieść Wózek dostał w 1967 nagrodę im. S. Piętaka. W 1997 otrzymał Nagrodę Literacką im. Władysława Reymonta. W 2006 otrzymał Nagrodę Literacką im. Józefa Mackiewicza za powieść Przed agonią.

Od 2008 r. członek jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Twórczość

• 1959: Haracz szarego dnia
• 1962: Jakie wielkie słońce
• 1962: Kwatery
• 1965: Czapa czyli śmierć na raty
• 1966: Wózek
• 1967: Wkrótce nadejdą bracia
• 1968: Filip z prawdą w oczach
• 1968: Skarga
• 1971: Śniadanie u Desdemony
• 1973: Żywioł dotąd nie znany
• 1983: Gdybyś poszedł pierwszy
• 1992: Na stracenie (pierwsza część cyklu autobiograficznego)
• 1996: Twarzą do ściany (druga część cyklu)
• 1999: Niemoc (trzecia część cyklu)
• 2005: Przed agonią (czwarta część cyklu)