Javier Clemente

Z Wikipedii

Javier Clemente Lázaro (ur. 12 marca 1950 w Barakaldo), hiszpański piłkarz i trener piłkarski narodowości baskijskiej. Największe sukcesy szkoleniowe osiągał w latach 80., kiedy zdobył dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii z Athletic Bilbao oraz doprowadził Espanyol Barcelona do finału Pucharu UEFA. W latach 1992-98 był selekcjonerem reprezentacji Hiszpanii, którą prowadził w 62 meczach, notując 36 zwycięstw, 20 remisów i 6 porażek. Od października 2005 do lipca 2006 po raz trzeci w karierze był trenerem Athletic Bilbao. Po Mundialu 2006 zastąpił Iliję Petkovicia na stanowisku selekcjonera reprezentacji Serbii. Został zdymisjonowany półtora roku później, po przegranych eliminacjach do Euro 2008. Był bliski przejęcia sterów kadry Iranu, jednak ostatecznie trafił do Realu Murcia.

Spis treści 1 Kariera piłkarska 2 Kariera szkoleniowa 3 Sukcesy szkoleniowe 4 Ciekawostki 5 Przypisy

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Kariera piłkarska

W ciągu pięciu lat gry w Athletic Bilbao wystąpił w 47 ligowych meczach, w których strzelił 5 goli. Z zespołem ze stolicy Krainy Basków zdobył w 1973 Puchar Hiszpanii. Kilka tygodni później, w wieku 23 lat, z powodu przewlekłej kontuzji musiał zakończyć piłkarską karierę.

• 1968-73 – Athletic Bilbao

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Kariera szkoleniowa

Przygodę szkoleniową zaczynał w małych baskijskich klubach. W 1978 trafił do Athletic Bilbao, w którym przeszedł wszystkie szczeble trenerskiego wtajemniczenia, aby w trzy lata później objąć stanowisko pierwszego trenera.

W 1983 po prawie trzydziestoletniej przerwie odzyskał dla Bilbao tytuł mistrza kraju. Wynik ten powtórzył rok później, dokładając Puchar Hiszpanii. Młoda drużyna z Urquiagą, De Andrésem, Urtubim, Argotem i bramkarzem Zubizarretą, wspierania doświadczonymi Danim i Andonim Goikoetxeą w kolejnych sezonach zajęła trzecie i czwarte miejsce w lidze. Znana była z ofensywnego i agresywnego stylu gry.

W 1986 Clemente przeniósł się do Espanyolu Barcelona. W sezonie 1987-88 dotarł z nim do finału Pucharu UEFA, w którym Espanyol uległ w dwumeczu (3:0 i 0:3, karne 2:3) Bayerowi Leverkusen z Polakiem Andrzejem Buncolem w składzie.

Na początku lat 90. baskijski szkoleniowiec doprowadził do wicemistrzostwa kraju Atlético Madryt oraz ponownie, tym razem znacznie krócej i bez większych sukcesów, pracował w Athletic Bilbao i Espanyolu. W 1992 przejął od Vicente Miery stery reprezentacji Hiszpanii.

Wystąpił z nią na trzech międzynarodowych turniejach – na Mundialu 1994 i Euro 1996 Hiszpanie odpadali w ćwierćfinale, a z Mundialem 1998, mimo iż byli wówczas jednymi z głównych faworytów do zdobycia Pucharu Świata, żegnali się już po rundzie grupowej. Clemente został zdymisjonowany na początku eliminacji do Euro 2000 po kompromitującej porażce z Cyprem. Szczególnie w ostatnim okresie swojej pracy z reprezentacją był wielokrotnie krytykowany, przede wszystkim za politykę personalną. Zarzucano mu zbytnie przywiązanie do niekórych piłkarzy, którym ufał bez względu na aktualną formę i pozycję w klubie (Santiago Cañizares był regularnie powoływany do kadry, choć w Realu Madryt był zaledwie rezerwowym). Podnoszono też zarzut faworyzowania w reprezentacji Hiszpanii rodaków selekcjonera (Zubizarreta, Rafel Alkorta, Julen Guerrero, Julio Salinas czy Ismael Urzaiz).

Po zakończeniu sześcioletniej pracy z kadrą pracował w Betisie Sewilla, Realu Sociedad, Tenerifie, Olympique Marsylia i po raz trzeci w Espanyolu, ale z każdego z tych klubów był zwalniany w trakcie sezonu. W 2002 zanotował największą porażkę w swojej trenerskiej karierze – spadek do Segunda División z Tenerife Santa Cruz.

31 października 2005 zastąpił José Luisa Mendilibara na stanowisku trenera Athletic Bilbao. Został zdymisjonowany na początku lipca 2006, po tym jak skrytykował plany transferowe władz klubu.

Po Mundialu 2006 został selekcjonerem reprezentacji Serbii. Półtora roku później, kiedy przegrał eliminacje do Euro 2008, otrzymał wymówienie. Niedługo potem przyjął propozycję prowadzenia kadry Iranu. Ostatecznie jednak nie doszedł do porozumienia z tamtejszą federacją, ponieważ nie chciał przeprowadzić się do Iranu^[1].

• 1975-76 – Aranas de Getxo
• 1976-78 – CD Baskonia
• 1978-80 – Athletic Bilbao, drużyna juniorów
• 1980-81 – Athletic Bilbao, drużyna rezerw
• 1981-86 – Athletic Bilbao
• 1986-89 – Espanyol Barcelona
• 1989-90 – Atlético Madryt
• 1990-91 – Athletic Bilbao
• 1991-92 – Espanyol Barcelona
• 1992-98 – reprezentacja Hiszpanii
• 1998-99 – Betis Sewilla
• 1999-00 – Real Sociedad San Sebastian
• 2000-01 – Olympique Marsylia
• 2002-02 – CD Tenerife Santa Cruz
• 2002-03 – Espanyol Barcelona
• 2005-06 – Athletic Bilbao
• 2006-07 – reprezentacja Serbii
• od 2008 – Real Murcia

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Sukcesy szkoleniowe

• mistrzostwo Hiszpanii 1983 i 1984 oraz Puchar Hiszpanii 1984 z Athletic Bilbao
• finał Pucharu UEFA 1988 z Espanyolem Barcelona
• wicemistrzostwo Hiszpanii 1990 z Atlético Madryt
• ćwierćfinał Mundialu 1994 i Euro 1996 oraz start (faza grupowa) w Mundialu 1998 z reprezentacją Hiszpanii

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Ciekawostki

• W 2002, po zwolnieniu Jerzego Engela, ubiegał się o stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski.

 encyklopedia sztuki
Przypisy