Erie (jezioro)

Z Wikipedii

Jezioro Erie
Położenie jeziora Erie
Kontynent	Ameryka Północna
Państwa	Kanada, USA
Powierzchnia	25 700 km²
Wymiary	388 × 92 km
Głębokość • średnia • maksymalna	19 m 64 m
Wysokość lustra wody	173,3 m n.p.m.
Rzeki zasilające	Detroit
Rzeki wypływające	Niagara
Miejscowości nadbrzeżne	Buffalo, Erie, Cleveland,Toledo
Rodzaj jeziora	tektoniczno-polodowcowe
Jeziora Ameryki Północnej
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Erie (ang. Lake Erie), jezioro słodkowodne, czwarte co do wielkości w kompleksie pięciu Wielkich Jezior Ameryki Północnej. Środkiem jeziora biegnie granica między Kanadą i USA. Rzeka Niagara wypływa z jeziora na jego wschodnim końcu i łączy je z jeziorem Ontario. Na zachodnim końcu wpływa do jeziora rzeka Detroit, która łączy je z jeziorem Huron. Jezioro jest dostępne dla pełnomorskich statków przez Drogę Wodną Świętego Wawrzyńca.

Amerykański (południowy) brzeg jeziora jest bardzo gęsto zaludniony. Dostęp mają wymienione od wschodu stany: Nowy Jork, Pensylwania, Ohio i Michigan.

Duże miasta nad jeziorem to: Buffalo, Erie, Cleveland i Toledo. Kanadyjski brzeg jest stosunkowo pusty i rolniczy. Jego największe miasteczko to Nanticoke (26 300).

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Historia

Pierwszym Europejczykiem który dotarł do jeziora był prawdopodobnie Étienne Brûlé około roku 1615. W 1678 René-Robert Cavelier de La Salle zbudował pierwszy żaglowiec na jeziorze, Griffon. Pierwszą stałą europejską osadą przy jeziorze, ulokowaną nad rzeką Detroit niedaleko jej ujścia do zachodniego końca jeziora, był francuski Fort Detroit założony w 1701, na terenie dzisiejszego miasta Detroit.

Jezioro było jednym z obszarów walk podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej (1812-1814). Miała na nim miejsce kluczowa bitwa która była największym zwycięstwem amerykańskiej floty podczas tej wojny.

Do jeziora uchodzi rzeka Ashtabula River.