Koloryzm

Z Wikipedii

Koloryzm - termin funkcjonujący od lat 60. XX w., określający potocznie jedną z najważniejszych w polskim malarstwie XX w. tendencję polegającą na uwydatnieniu warstwy kolorystycznej, a osłabieniu formy i linii. Nazwa koloryzm odnosi się do polskiej odmiany, uznanej za jeden z najważniejszych kierunków. Formacja ta dekretując "nowoczesność", paradoksalnie, była dość tradycyjna i zachowawcza. Koloryzm wyróżnia: akcentowanie "jakości malarskich" (malowanie barwną plamą), budowanie obrazu wg jego wewnętrznych praw, podkreślanie znaczenia "malarskiej impresji" z jednoczesnym pomniejszeniem znaczenia tematu. W repertuarze tematów dominowały "neutralne": martwe natury, pejzaże, akty i portrety. Do kręgu "kolorystów" zalicza się ugrupowania dwudziestolecia międzywojennego: kapistów, Jednoróg, Pryzmat, Zwornik. W latach 50 wielu kolorystów uległo doktrynie socrealizmu. Sławnymi polskimi kolorystami byli: Władysław Krzyżanowski, Zbigniew Pronaszko, Tytus Czyżewski, Hanna Rudzka-Cybisowa, Aleksander Rafałowski, Jan Cybis.

W znaczeniu potocznym miano kolorysty nadaje się czasem malarzowi ze skłonnościami do koloryzmu.