 |
Lascaux (Akwitania)
Z Wikipedii
| Lascaux | |
| Plan jaskini | |
 |
|
| Położenie | Francja, departament Dordogne w pobliżu Montignac |
| Długość | ok. 250 m |
| Deniwelacja | 30 m |
| Ekspozycja otworów | ku NW |
| Data odkrycia | 1940 r. |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa jaskini | |
Lascaux to jaskinia krasowa w Akwitanii, w południowo-zachodniej części Francji, w której w 1940 roku odkryto rysunki i malowidła wykonane na ścianach w okresie paleolitu.
Jaskinia została przypadkowo odkryta w roku 1940 przez czterech chłopców wyciągających psa ze szczeliny. Czas powstania malowideł określany jest na wczesny okres kultury magdaleńskiej (15 000 - 13 000 p.n.e.) Zespół malowideł zdobiący ściany jaskini pochodzi z różnych epok i przedstawia przede wszystkim zwierzęta. Na około 150 metrach korytarzy umieszczonych jest około 150 malowideł i ponad 15 000 rytów skalnych. Naskalne rysunki przedstawiają głównie zwierzęta roślinożerne (jelenie, byki, bizony i konie). Można zaobserwować stopniowe doskonalenie rysunków przez paleolitycznych artystów – poszczególne rysunki powstawały prawdopodobnie w dużych odstępach czasu (nawet dziesiątek lat). Szczególnie interesująca jest tak zwana Sala Byków, w której przedstawiono cztery monumentalne byki (tury) obrysowane czarnym, grubym konturem wypełnionym plamami czerwieni i czerni. Twórca zastosował elementy tzw. perspektywy skręconej: np. w malowidle przedstawiającym byka (rysunek wielkości 3 m) artysta ukazuje z profilu biegnącego byka, którego rogi ukazane są od przodu. Największy fryz powstały w okresie paleolitu, w centralnej części ukazuje trzy zwierzęta: konia, byka i rena. Jest to najbardziej znany fragment malowidła należącego do ciekawszych elementów tego wspaniałego zabytku. Rzadko pojawiała się postać człowieka, jeżeli już jest to pokazana w prymitywny sposób.
Malowidła zostały wykonane farbami otrzymanymi za pomocą barwników pochodzenia naturalnego:
- czerń – uzyskano z węgla drzewnego
- czerwień, żółć i purpurę – ze związków żelaza, głównie ochry
Farby nakładane były palcami lub pędzlami wykonanymi z włosia lub mchu. Stosowano też wydrążone kości jako prymitywny aerograf.
