![]() |
Mitridate, re di Ponto (KV 87)
Z Wikipedii
Mitrydates, król Pontu (Mitridate, re di Ponto, KV 87) - trzyaktowa opera seria autorstwa Wolfganga Amadeusza Mozarta z librettem Vittorio Alladeo Cigna-Santi wg Jeana Racine'a. Skomponowana: wrzesień - początek grudnia 1770, Bolonia i Mediolan. Premiera odbyła się w Regio Ducal Teatro w Mediolanie 26 grudnia 1770.
Akcja toczy się w starożytności, w królestwie Pontu za panowania Mitrydata IV zwanego Eupator.
Opera "Mitrydates..." skomponowana została przez 14-letniego Mozarta w trakcie trwania pierwszej podróży do Italii ( 1769-71 ). Pomimo doskonałego libretta, Mozart stworzył dzieło przeciętne, w którym znajduje się mnóstwo arii, jakich setkami słyszało się wówczas w teatrach włoskich. Wydaje się, że osobą, której zależało na stworzeniu tego dzieła, bez jakiejkolwiek znajomości dramaturgii ze strony Mozarta, był jego ojciec Leopold Mozart. Pragnął on sukcesu za wszelką cenę. Nawet kosztem jakości dzieła. To zaważyło, że opera Mozarta pomyślana jest zbyt nadto instrumentalnie, bez czynnika dramatycznego. Autograf opery: zaginiony.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Osoby
- Mitridate (Mitrydates), król Pontu, tenor
- Aspasia, jego narzeczona, sopran
- Sifare, młodszy syn Mitrydatesa, sopran
- Farnace, starszy syn Mitrydatesa, alt
- Ismene, księżniczka Partów, sopran
- Marzio, rzymski oficer, tenor
- Arbate, gubernator miasta Nymphaeum, sopran
Die Schuldigkeit des ersten Gebotes (KV 35) • Apollo et Hyacinthus (KV 38) • Bastien und Bastienne (KV 50) • La finta semplice (KV 51) • Mitridate, re di Ponto (KV 87) • Ascanio in Alba (KV 111) • Il sogno di Scipione (KV 126) • Lucio Silla (KV 135) • La finta giardiniera (KV 196) • Il re pastore (KV 208) • Thamos, Koening der Aegypten (KV 345) • Zaide (KV 344) • Idomeneo, Re di Creta (KV 366) • Die Entführung aus dem Serail (KV 384) • L'oca del Cairo (KV 422) • Der Schauspieldirektor (KV 486) • Lo sposo deluso (KV 430) • Le Nozze di Figaro (KV 492) • Don Giovanni (KV 527) • Così fan tutte (KV 588) • Die Zauberflöte (KV 620) • La clemenza di Tito (KV 621)














