 |
Neomodernizm
Z Wikipedii
| Historia architektury: |
| < Modernizm |
| Postmodernizm i architektura współczesna |
| Czas trwania: od ok. 1965 Zasięg: świat |
| ... w Stanach Zjednoczonych ... w Europie ... w Polsce |
| Dekonstruktywizm High-tech Neomodernizm |
Neomodernizm - styl architektoniczny przełomu XX i XXI w., nawiązujący do repertuaru form przestrzennych i detalu modernizmu, jednak w odłączeniu od jego idei społeczno-politycznych i zwykle urbanistycznych. Nierzadko neomodernistyczna jest tylko fasada budynku, co stoi w jawnej sprzeczności z modernistyczną ideą traktowania budynku jako całości.
Neomodernizm stanowi od początku lat 80. reakcję na przepych eklektycznego postmodernizmu i protest wobec populizmu w architekturze, poszukując w prostocie odpowiedniego środka wyrazu dla współczesności. Z drugiej strony często ucieka się do rozwiązań spektakularnych, jednak sztucznych i wybranych jedynie dla efektu, np. wielkopowierzchniowych przeszkleń, kapiteli świetlnych lub oculusów. Bryły budynków neomodernistycznych są konstruowane według jasnych zasad subtrakcyjnych lub addytywnych, głównie z elementów kubicznych, nierzadko też form obrotowych.
Do kierunków neomodernistycznych można zaliczyć tzw. nowy rygoryzm, opierający się na kreowaniu budynku w oparciu o jego zasadę konstrukcyjną i układ funkcjonalny, z uwypukleniem szczególnie atrakcyjnych wizualnie aspektów. Budynki tego prądu mają wywierać optymistyczne wrażenie związane z nowoczesnością.
W szerszym sensie również dekonstruktywizm określany jest jako prąd neomodernistyczny.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Wybrani przedstawiciele
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Bibliografia
- Dirk Meyhöfer Kein Abschied von der Moderne. Architekten und ihre Visionen, Hamburg 2000, ISBN 3-88506-293-3
- Alexander Tzonis, Liane Lefaivre Architektur in Europa seit 1968, Frankfurt nad Menem-Nowy Jork 1992, ISBN 3-593-34708-3
