 |
Nowa figuracja
Z Wikipedii
Nowa figuracja(neofiguracja) - kierunek w sztuce po II wojnie światowej, zwany również ekspresyjnym figuratywizmem. Zapowiedzią była wystawa w Nowym Jorku w 1959 roku, natomiast jako osobny nurt istniał od 1965. Głównym tematem twórców był człowiek, świat jego przeżyć i emocji, dramat istnienia. Cechy nowej figuracji to: symboliczność, ekspresyjność, subiektywizm, stosowanie aluzji, posługiwanie się deformacjami, atmosfera niepokoju, lęku, pesymizm.
Główni przedstawiciele:
