Perspektywa powietrzna

Z Wikipedii

Perspektywa powietrzna — technika malarska, która służy zwiększeniu iluzji głębi.

Przestrzeń wpływa na odbiór tonów i kolorów. W miarę oddalania się w kierunku horyzontu zwiększa się warstwa powietrza między obiektem a obserwującym. Wraz ze zwiększaniem się odległości tony i barwy bledną i stają się jaśniejsze, bardziej niebieskawe, a kształty przedmiotów stają się mniej wyraźne, jakby zamglone.

Za wynalazcę perspektywy powietrznej jest uznawany Leonardo Da Vinci. Większość jego prac zawiera ten element, a jego brak na obrazach (np. Dama z gronostajem) powoduje wiele wątpliwości co do ich autorstwa.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Zobacz też

• perspektywa

• perspektywa linearna (zbieżna, geometryczna)
• perspektywa barwna (malarska)
• perspektywa odwrócona