Piano rock

Z Wikipedii

Piano rock
Pochodzenie	pop rock, rock progresywny
Czas i miejsce powstania	lata 50. XX wieku, Stany Zjednoczone
Instrumenty	wokal, pianino, pianino elektryczne, syntezator, gitara, gitara basowa

Piano rock (niekiedy uznawany za piano pop) – termin używany do określenia stylu muzyki rockowej, który bazuje głównie na pianinie oraz instrumentach z nim powiązanych.

Spis treści 1 Historia 2 Współczesny piano rock 3 Piano rockowi artyści 4 Nagrody piano rockowych muzyków 4.1 Juno Awards 4.2 Nagrody Grammy 4.3 ARIA Music Awards 4.4 Brit Awards 5 Źródła

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Historia

Początki piano rocka sięgają lat 50. XX wieku i pionierów rock and rolla: Little Richarda, Jerry'ego Lee Lewisa i Fats Domino. Charakterystyczne dla tego stylu jest wykonywanie wielu elementów piosenek na żywo, np. przesuwanie ławki do siedzenia od pianina, by grać na stojąco, podnoszenie rąk w górę i w dół podczas gry, aby nadać jej nieco dramatyzmu lub siadanie na pianinie, co można często zaobserwować podczas występów m.in. Billy Joela, Eltona Johna, Taylora Hansona i Bena Foldsa.

Elton John, Freddie Mercury z Queen oraz Billy Joel uważani są za artystów przełomowych tego gatunku. Ich piosenki z lat 70., 80. i 90. łączyły rhythm and bluesowe dźwięki pianin Raya Charlesa i Stevie Wondera z bardziej rockowym i popowym stylem gry Jerry'ego Lee Lewisa. Pianista Roy Bittan nawiązywał do piano rocka swą grą na albumach Born to Run Bruce'a Springsteena, Bat out of Hell Meat Loaf i Making Movies Dire Straits.

W twórczości wielu artystów, m.in. Tori Amos, Bena Foldsa, Keane i Fiony Apple, pod koniec lat 90. XX wieku i na początku XXI wieku występował piano rock. Obecnie jest to gatunek mniej popularny, jednak wciąż istnieje wielu artystów, którzy tworzą go i odnoszą duże sukcesy, w tym m.in. The Fray i Vanessa Carlton.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Współczesny piano rock

Wielu artystów, mimo dużej popularności gitar, wciąż wykorzystuje w swej twórczości pianino.

Angielska grupa Keane znana jest z tego, że w swojej muzyce w ogóle nie korzysta z gitar. Po odejściu gitarzysty w 2001 roku pozostali, wtedy nieznani jeszcze muzycy, zdecydowali, że od tego czasu przestaną używać gitar w swych piosenkach i skupią się na innych instrumentach, a szczególnie na pianinie. W 2003 roku piano rockowe utwory Keane, "Everybody's Changing" i "Somewhere Only We Know", stały się hitami i przyniosły grupie międzynarodową sławę.

Trio Ben Folds Five w latach 90. stworzyło wiele piano rockowych piosenek, które odniosły duży sukces komercyjny. Właśnie wtedy Ben Folds stał się słynnym wokalistą solowym i producentem.

Kolejnym przykładem współczesnego piano rocka jest zespół Coldplay. Oparte na pianinie single: "Trouble", "Fix You", "The Scientist", "Speed of Sound", "Clocks" oraz "The Hardest Part" osiągnęły ogromny sukces i stały się hitami na całym świecie. Jednakże Coldplay używa gitar w większości swoich piosenek, a na albumie Viva la Vida or Death and All His Friends w żadnej piosence nie pojawiło się pianino.

Vanessa Carlton jest znana głównie z piosenki "A Thousand Miles", w której podstawowym instrumentem jest pianino. Muzyka wokalistki określana jest jako amerykański, nowoczesny pop, więc utwór można określić alternatywną wersją nazwy gatunku, czyli piano pop.

Amerykańska grupa The Fray dzięki piano rockowym piosenkom: "Over My Head (Cable Car)" oraz "How to Save a Life", które okazały się ogromnymi hitami, zyskała międzynarodowy sukces i sławę.

Zespół Blue October, mimo iż często łączy muzykę piano rockową z postgrunge'ową, sukces zawdzięcza piano rockowym utworom: "Calling You", "Hate Me" i "Into the Ocean".

Kanadyjski muzyk Daniel Powter zasłynął jako początkujący piosenkarz piano rockową piosenką "Bad Day".

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Piano rockowi artyści

Najsłynniejsi artyści wykonujący muzykę piano rockową:

A Fine Frenzy Andrea Corr Ben Folds Billy Joel Blue October Coldplay David Gray Delta Goodrem Elton John Embrace

Evanescence Fiona Apple Genesis Jerry Lee Lewis Kate Nash Keane Little Richard Michael McDonald Muse Queen Regina Spektor

Rufus Wainwright Sara Bareilles Sarah Slean Sarah McLachlan Something Corporate Supertramp The Doors The Dresden Dolls The Fray Tori Amos Vanessa Carlton Yael Naim

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Nagrody piano rockowych muzyków

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Juno Awards

• Sarah McLachlan – Surfacing (Album of the Year) (1998)
• Sarah McLachlan – "Building a Mystery" (Single of the Year) (1998)
• Rufus Wainwright – Rufus Wainwright (Alternative Album of the Year) (1999)
• Rufus Wainwright – Poses (Alternative Album of the Year) (2002)

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Nagrody Grammy

• Sarah McLachlan – "Last Dance" (Best Pop Instrumental Performance) (1998)
• Sarah McLachlan – "Building a Mystery" (Best Female Pop Vocal Performance) (1998)
• Evanescence – "Bring Me to Life" – (Best Hard Rock Performance)
• Evanescence – (Best New Artist)
• Fiona Apple – Criminal (Best Female Rock Vocal Performance) (1998)
• Train – "Drops of Jupiter (Tell Me)" (Best Rock Song) (2002)
• Coldplay – A Rush of Blood to the Head (Best Alternative Album) (2002)
• Coldplay – "Clocks" (Record of the Year) (2002)

[edytuj]  encyklopedia sztuki
ARIA Music Awards

• Missy Higgins – The Sound of White (Album of the Year, Highest Selling Album) (2005)
• The Whitlams – "No Aphrodisiac" (Song of The Year) (1998)
• The Whitlams – Eternal Nightcap (Best Independent Release) (1998)
• The Whitlams – Eternal Nightcap (Best Group) (1998)

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Brit Awards

• Coldplay – Parachutes (Best British Album) (2001)
• Coldplay – A Rush of Blood to the Head (Best British Album) (2003)
• Keane – Hopes and Fears (Best British Album) (2005)
• Keane – (Best Breakthrough Act) (2004)
• Coldplay – X&Y (Best British Album) (2006)

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Źródła

• Jerry Lee Lewis: The Founder of Piano Rock Music (en)