Piotr Lebiedziński

Z Wikipedii

Brak wersji przejrzanej

Piotr Lebiedziński urodził się w 1860 roku w Sokółce. Ukończył studia chemiczne w Petersburgu. Od czasów studenckich interesował się fotografią. Lebiedziński interesował się także zagadnieniami artystycznymi dotyczącymi fotografii. Sam chętnie robił zdjęcia. Brał udział w wystawach i ekspozycjach fotograficznych. W 1901 roku otrzymał złoty medal w dziedzinie wyrobów przemysłu fotograficznego eksponowanych przy okazji I wystawy fotografii artystycznej w Warszawie. Działał w Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii. Lebiedziński zajmował się również działalnością publicystyczną w zakresie techniki fotograficznej i fotochemii, współredagował miesięcznik „Fotograf Warszawski”.

Założył w Warszawie fabrykę produkującą materiały światłoczułe i aparaty fotograficzne. Fabryka ta po przyjęciu w 1933 roku nazwy "Foton" przetrwała do wybuchu II wojny. Działalność Lebiedzińskiego obejmowała również publicystykę z zakresu fotografii i fotochemii.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Konstrukcje

1896 - fabryka Lebiedzińskiego rozpoczęła produkcję aparatu "Chicago", formacie 9x12.
1895 - kamera i projektor przeniesione na płyty szklane, pozwalające na rejestrację 14 klatek na sekundę (po 5 na płycie).
1900 - powstało urządzenie do fotochemicznej rejestracji odkształceń szyn kolejowych.
1904 - powstało urządzenie do fotografowania ruch źrenicy oka.
1904 - fabryka wprowadziła na rynek aparat "Diops".