Piurblagizm

Z Wikipedii

Piurblagizm – fikcyjny kierunek w literaturze stworzony przez Stanisława Ignacego Witkiewicza. Manifest piurblagizmu, wraz z utworami, został wydany w Zakopanem przez drukarnię „Polonia” Jana Trybuły i nosi tytuł:

PAPIEREK LAKMUSOWY
NAJNOWSZA ARTYSTYCZNA NOWALIA
!!PIURBLAGIZM!!
TEORYA CZYSTEJ BLAGI
NAJLEPSZE UTWORY PIURBLAGISTÓW

W istocie jest on satyrycznym tekstem na mnożące się w początkach dwudziestego wieku awangardowe nurty w sztuce. Witkacy zarzuca futurystom, formistom czy dadaistom, że pod przykrywką pozornej szczerości nie kryje się w ich utworach nic poza zamaskowaną blagą. Co więcej, nie waha się postawić na równi z ich dorobkiem własnej teorii czystej formy. Blaga przewrotnie staje się dla piurblagistów tym, co w twórczości jest najistotniejsze i tym samym zamyka usta krytykom domagającym się szczerości w sztuce.

[edytuj] encyklopedia sztuki
Założenia piurblagizmu

Szczerość w sztuce jest niemożliwa.
W życiu i w sztuce powinna panować beztroska, która pozwala wszystko udawać i zerwać z „tożsamością osobowości”.
W twórczości nieuznawana jest różnica płci, a nawet kobiety mają pierwszeństwo.
„Każdy może tworzyć byleco i ma prawo być z tego zadowolonym, byleby nie był w swej pracy szczerym i znalazł kogoś, kto równie kłamliwie będzie to podziwiał.”
Obojętność wobec przemian społecznych wynikająca z tego, że blagować można zawsze i wszędzie, a więc twórczość piurblagistów jest wieczna.
Nie ma artystycznego Katzenjammeru, ani dzieł nieudanych.