 |
Teatr Wielki w Warszawie
Z Wikipedii
Współrzędne: 52°14'35" N 21°0'37" E
Teatr Wielki nr rej. 521 z 1.07.1965 |
|
 Teatr Wielki |
|
| Miejsce | Warszawa |
| Adres | ul. Senatorska 21/25 |
| Typ budynku | teatr operowy |
| Styl architektoniczny | neoklasycyzm |
| Projekt | Antonio Corazzi |
| Całkowita wysokość | 48 m |
| Rozpoczęcie budowy | 1825 |
| Ukończenie budowy | 1833 |
| Ważniejsze przebudowy | 1890, odbudowa 1951-1965 |
| Zniszczono | podczas II wojny światowewj |
| strona internetowa budynku | |
Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej im. Stanisława Moniuszki. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród czterech scen Teatru Narodowego.
Spis treści |
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Historia budynku
Początkowo w miejscu teatru mieścił się kompleks handlowo-usługowy – Marywil. W latach 30. XIX wieku Marywil został przebudowany i nadany mu został styl neoklasycystyczny, został wybudowany w latach 1825–1833 wg projektu Antonia Corazziego. W okresie II wojny światowej budynek został zburzony i wypalony przez Niemców.
Po II wojnie światowej Teatr został odbudowany i znacznie powiększony (projekt Bohdana Pniewskiego pod kierunkiem Arnolda Szyfmana) przy udziale środków pieniężnych Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy w roku 1965. W ten sposób powstał rozbudowany i najlepiej zaopatrzony technicznie w ten sposób powstał rozbudowany i najlepiej zaopatrzony technicznie – jak na tamte czasy – teatr operowy na świecie.
Według planów Antonia Corazziego z 1825 roku, fasadę Teatru Wielkiego zdobić miała na froncie triumfalna rzeźba opiekuna sztuk Apollina, kierującego czterokonnym rydwanem. Dzięki inicjatywie ówczesnego dyrektora naczelnego Teatru Wielkiego, Waldemara Dąbrowskiego, na fasadzie Teatru Wielkiego została umieszczona kompozycja rzeźbiarska autorstwa profesorów warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych: rektora Adama Myjaka i dziekana Wydziału Rzeźby Antoniego Janusza Pastwy. Odsłonięcie rzeźby zostało dokonane przez ówczesnego Prezydenta RP, Aleksandra Kwaśniewskiego.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Dane techniczne teatru
- Kubatura: około 500 tys. m³
- Powierzchnia zabudowy: około 2 ha
- Powierzchnia użytkowa: około 90 tys. m²
- Wysokość wieży scenicznej: 48 m
- Długość elewacji frontowej: 169 m
- Powierzchnia sceny głównej z proscenium: około 1150 m²
- Powierzchnia sceny z kieszeniami bocznymi i tylną: 2500 m²
- Szerokość sceny: 36,5 m
- Głębokość z proscenium: 57,6 m
- Wysokość do stropu technicznego: 34,4 m
- Zagłębienie podscenia: 12,3 m
- Szerokość otworu sceny: 17,4 m
- Wysokość otworu sceny: 9,8 m
- Wysokość zascenia: 24,2 m
- Wysokość kieszeni bocznych: 10,5 m
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Teatr dzisiaj
Obecnie Teatr Wielki to jeden z ważniejszych punktów na kulturalnej mapie stolicy i Polski, jest również największym teatrem na świecie i w kraju, ponieważ posiada jedną z największych scen na świecie w Sali im. Stanisława Moniuszki i widownię na około 1800 miejsc. Posiada także mniejszą salę – Młynarskiego – z widownią na około 200 miejsc, dawniej salę prób, następnie otwartą dla widzów. W sali Młynarskiego odbywają się przedstawienia kameralne i przedstawienia dla dzieci, to tutaj odbyły się premiery spektakli: "W krainie Czarodziejskiego Fletu", "Pana Marimby" i "Magicznego Doremika". Teatr Wielki jest najbardziej reprezentacyjny teatrem operowym w Polsce, gdyż odbywają się w nim bardzo ważne uroczystości, związane z historią Polski, jak i historią teatru.
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Działalność sceniczna
Na deskach teatru wystawiane są opery, balety i spektakle teatralne, a także koncerty, m.in.:
- "Nabucco" Giuseppe Verdiego
- "La Traviata" Giuseppe Verdiego
- "Tosca" Giacomo Pucciniego
- "Cyrulik Sewilski" Gioachino Rossiniego
- "Dama Pikowa" Piotra Czajkowskiego
- "Faust" Charles'a Gounoda
- "Salome" Richarda Straussa
- "Turandot" Giacomo Pucciniego
- "Wozzeck" Albana Berga
- "Aida" Giuseppe Verdiego
- "Rigoletto" Giuseppe Verdiego
- "Carmen" George'a Bizeta
- "Madame Butterfly" Giacomo Pucciniego
- "Oniegin"
- "Dziadek do orzechów" Piotra Czajkowskiego
- "Jezioro łabędzie" Piotra Czajkowskiego
- "Paris we love you"
- "Łucja z Lamermoore" Gaetano Donizettiego
jak i narodowe opery m.in.
- "Straszny Dwór" Stanisława Moniuszki
- "Halka" Stanisława Moniuszki
- "Król Roger" Karola Szymanowskiego
- "Iwona, Księżniczka Burgunda" Zygmunta Krauze
opery dla dzieci (wystawiane w Sali im. Młynarskiego):
- "Pan Marimba" Marty Ptaszyńskiej
- "Magiczny Doremik" Marty Ptaszyńskiej
- "W krainie czarodziejskiego fletu" na podstawie opery Mozarta
[edytuj]
encyklopedia sztuki
Działalność teatru
Na scenie Teatru odbywają się również imprezy komercyjne, takie jak gale z okazji Uroczystości Narodowych i koncerty znanych osobistości ze świata muzyki poważnej. Na inaugurację zakończenia sezonu 2006/2007 w Teatrze odbył się koncert wybitnych Wiener Philharmoniker (Filharmoników Wiedeńskich), pod dyrekcją znakomitego dyrygenta znanego z mediolańskiej La Scali Ricardo Muttiego. 17 września 2007 roku odbyła się tu premiera filmu Andrzeja Wajdy pt. Katyń. Co roku odbywa się tu również Wielka Gala Kolęd Europejskich Spotkań Chóralnych organizowanych przez chór Alla Polacca. Najważniejszą premierą sezonu 2007/08 była opera: „Opowieści Hoffmanna” Offenbacha, której reżyserię objął znakomity niemiecki reżyser operowy Harry Kupfer. Spektaklem inaugurującym zakończenie sezonu 2007/08 było Porgy and Bess Georga i Iry Gershwin, w inscenizacji słynnej amerykańskiej grupy jeżdżącej po całym świecie.
W sezonie 2008/09 po raz pierwszy odbyła się gala otwarcia sezonu, zbliżona do tej, która co roku odbywa się w Metropolitan Opera. Częstym współpracownikiem Teatru jest reżyser Robert Wilson, który przygotował operę – "Faust" Charles'a Gounoda, której premiera odbyła się w październiku 2008 roku. W listopadzie 2008 roku, w Teatrze wystąpiła Filarmonica della Scala – orkiestra Teatro alla Scala z Mediolanu. Bardzo ważną uroczystością są obchody 75 rocznicy urodzin kompozytora Krzysztofa Pendereckiego, który wykonał swoje dzieło, "Siedem Bram Jerozolimy".
Opera Narodowa od początku swego istnienia rozpoczęła współpracę ze znakomitymi światowymi, a także polskimi reżyserami operowymi i baletowymi współcześnie są to min. Harry Kupfer, Robert Wilson, Emil Wesołowski, Mariusz Treliński, Krszysztof Warlikowski. Występowali tu także znakomici śpiewacy operowi tacy jak: Jose Cura, Małgorzata Walewska, Placido Domingo. Dyrygowali tu także znani dyrygenci, ostatnio był nim Zubin Mehta.
Aktualnie dyrektorem naczelnym Teatru Wielkiego – Opery Narodowej jest ponownie Waldemar Dąbrowski, dyrektorem artystycznym Mariusz Treliński, natomiast dyrektorem baletu Emil Wesołowski.
Od niedawna Opera Narodowa współuczestniczy w projekcie Opera Europa, organizacji zrzeszającej najważniejsze teatry operowe świata, do których należą m.in. Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, Teatro Real w Madrycie czy Opera Królewska w Kopenhadze. W kwietniu 2008 roku, w Teatrze odbyła się konferencja Stowarzyszenia Opera Europa, w której wzięły udział delegacje z najważniejszych teatrów operowych w Europie. Konferencja była poświęcona nowoczesnym sposobom zarządzania, promocji usług kultury i pozyskiwaniu środków finansowych na działalność kulturalną.
Do zadań statutowych Teatru Wielkiego należy prowadzenie Muzeum Teatralnego, gromadzącego obiekty dokumentujące historię teatru polskiego.
