Witold Balcerowski

Z Wikipedii

Witold Balcerowski
Państwo	Polska
Data i miejsce urodzenia	10 sierpnia 1935 Pińsk
Data i miejsce śmierci	9 listopada 2001
Tytuł szachowy	mistrz FIDE (1983)

Witold Balcerowski (ur. 10 sierpnia 1935 w Pińsku, zm. 9 listopada 2001) – polski szachista.

Balcerowski zaczął trenować szachy w wieku piętnastu lat. Rozwojem jego talentu zajął się Kazimierz Makarczyk. W 1952 r. Balcerowski zdobył tytuł mistrza Polski juniorów, jednak następne kilka lat poświęcił na zdanie matury i wyższe studia. Do czołówki polskich szachistów awansował na początku lat 60. Trzykrotnie reprezentował kraj na olimpiadach szachowych, w Warnie (1962), Tel Awiwie (1964) i Hawanie (1966), na których rozegrał ogółem 37 partii (+14 =14 -9). W latach 1960-1972 jedenastokrotnie awansował do finału indywidualnych mistrzostw Polski, tytuł mistrza kraju zdobył w 1962 r. w Poznaniu i 1965 r. w Lublinie. Brał udział w dwunastu meczach międzypaństwowych i jedenastu turniejach międzynarodowych, najlepszy rezultat uzyskując w Polanicy-Zdroju w 1963 r. (4 miejsce).

[edytuj] Linki zewnętrzne

• (ang.) Witold Balcerowski – wybrane partie szachowe
• (pol.) Witold Balcerowski 10.08.1935 - 9.11.2001

Poprzedni Alfred Tarnowski Zbigniew Doda

Mistrz Polski w szachach 1962 1965

Następny Jacek Bednarski Jerzy Kostro