Witold Masznicz

Z Wikipedii

Witold Krzysztof Masznicz - (ur. dn. 12 lipca 1943 r. w Warszawie) polski artysta plastyk. Twórca swoistego stylu symbolicznego w pracach łączących technikę rzeźby i malarstwa w latach 70. i 80. XX w. Członek ówczesnej nieformalnej grupy artystycznej wraz z Eugeniuszem (Geno) Małkowskim i Czesławem Ciapałą.

Spis treści 1 Życiorys 2 Twórczość 3 Linki zewnętrzne 4 Przypisy

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Życiorys

Absolwent ASP w Warszawie (1968 r.) i członek ZPAP. Debiutował wystawą w Warszawie (Kordegarda w Łazienkach Królewskich) w 1969 r. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku w latach 1973-1974.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Twórczość

Twórczość inspirowana w szczególności sztuką Średniowiecza, do której nawiązuje warsztatem (polichromowana rzeźba w drewnie) i alegoryką. Dzięki wyjątkowym zdolnościom manualnym, artysta potrafił z dużą łatwością odtwarzać rzeczywistość, odbijającą stany psychiczne oraz własne poszukiwania czystej i syntetycznej formy^[1].

Ważniejsze wystawy:

Paryż (la Maison de la Culture) - 1974

Los Angeles (Esther Robles Gallery) - 1974^[2]

Dania - 1974/1975^[3]

Frombork - (Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku) - 1987 i 2005

Ważniejsze utwory:

Reportaż z 8 III 1968^[4] (1968)

Dziennik (1975)

Spadająca gwiazda (1982)

Dzieła w muzeach, m.in. Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku oraz zbiorach prywatnych.

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Linki zewnętrzne

• Spadająca gwiazda na wystawie we Fromborku
• Portret E.Małkowskiego i in. (zbiór prywatny)
• W. Masznicz w Słowniku Niezależni dla kultury 1976-1989

[edytuj]  encyklopedia sztuki
Przypisy

1. ↑ E.Małkowski, Witold Masznicz, itd 1980 nr 3; J.Kossakowski, Twórczość Witolda Masznicza, Słowo Powszechne 1987 nr 40; zob też. wzmianki w: A.Koziara, Obszar 102 i wnętrze skrzyni, Sztandar Ludu 1972 nr 215; J.Juszczyk, Narodziny Galerii, Gazeta Poznańska 1974 nr 4; M.Gutowski, Labirynt, Kultura 1980 nr 10; itd (okładka) 1982 nr 29.
2. ↑ H.J.Seldis, W.Wilson, Art Walk, Los Angeles Times 8 III 1974.
3. ↑ Spaendende Kunst, Albertslundposten 2 I 1975.
4. ↑ Powinność i bunt. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1944-2004 (Katalog wystawy z okazji 100-lecia ASP w Warszawie w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki, Warszawa 17 IX - 24 X 2004), wyd. ASP w Warszawie, Warszawa 2004, s.312-313; Rok 1968. Środek Peerelu, wyd. Ośrodek Karta. Dom Spotkań z Historią, Warszawa 2008, s.56.